62 yazı
Thames nehri kenarındaki devasa sarayın bir türlü iyi ısıtılamayan salonlarından birindeyiz. Ortada yirmi metre uzunluğunda büyük bir masa, etrafında dik arkalıklı, yüksek ve rahatsız sandalyeler sıralanmış. Resmi derecede şık giyimli yaşlı üyeler şöminenin etrafında ısınmaya çalışmaktalar. Derken yüksek ve ağır kapı gıcırtıyla açılıyor. Üyeler telâşla yerlerine geçiyorlar. Başkan koltuğuna yönelen
Başta tevafuk gibi görünüyor ama değil. Önceden tembihleşmişiz gibi Cumhuriyet gazetesi dünkü web sayfasında, dış mihrak işi olduğu ayan-âşikâre bir video yayınladı. Güyâ bir uçak bileti arama motor şirketi reklam maksadıyla bir kısa film yaptırmış da, Cumhuriyet de onu yayınlamışmış… Biz de safız tabii, inandık. Operasyon, resmen operasyon; bakın ispat
Eskiden, yani çocukluk ve gençlik zamanlarımda Türk tarihine meraklıydım; bu ilgi, ‘Türk tarihini lâyıkıyla bilirsen, kader icabı dünyaya Türk genleriyle gelmemiş diğer toplulukları merak etmene lüzum kalmaz’ gibi pek ciddiye aldığım bir varsayıma dayanıyordu. Hâliyle dünyaya Türk nâmıyla gelmiş olmanın sorumluluğu, daha o yaşlarda beni etkilemiş, ağırbaşlı, uzaktan bakınca bir
‘Öfkeli ve dar geçimli” rumuzlu bir seyircimiz meşazında diyor ki, ‘Hocam, ben bu elektrik kayıp-kaçak bedelinin yine dönüp dolaşıp vatandaşa bindirilmesine çok öfkeliyim. Kanun çıkmış. Duyunca afedersiniz biraz saydırdım, orucum sakatlandı mı?’ Yav kardeşim, önce sâkin ol. Elektrik kayıp-kaçağı nedir? Hükümetimiz trafodan kaçak tel çekip de bedava tavuk çiftliği çalıştırmıyor
Hadise gerçek. 60’lı yıllarda İstanbul’da bir öğrenci kuruluşunun tertiplediği “Panteizm” konulu konferans bittikten sonra son dinleyicilerle beraber salondan ayrılan konuşmacı, iki delikanlının kendi aralarında meseleyi şöyle özetlediklerine şahit oluyor: -Tabii canım, Allah dediği nedir mi; neticede sen-ben! Yarım yamalak bilgi ve kanaatin nasıl tehlikeli sonuçlara müncer olabileceğini gösteren
Biraz Osmanlı tarihi okuyan herkes Patrona Halil adını duymuştur. Halil’in bir ara İstanbul hamamlarında tellâklık ettiği de söylenir. Vaktiyle Osmanlı donanmasının ‘Patrona’ gemisinde levendlik ederken gözükaralığı ile sarayı parmağında oynatan ve birkaç ay süreyle Devlet-i Aliyye’yi keyfince yöneten bu adamın hikâyesinde ibret alınacak çizgiler var. Ama önce küçük
Eey Almanya, 1915’de olup biten ufak-tefek şeyler yüzünden kocaa Türkiye’yi karşına aldın; Parlamento’dan karar çıkardın da başın göğe mi erdi? Parlamento nedir ki kardeşim; Meclis dediğin devletin emrinden çıkar mı? Bakın bizim Meclis’e; benim istemediğim bir karar alabilir mi, mümkün mü? Havsalanız alıyor mu böyle bir
Meral Hanım’ın da, muhtemelen etrafındaki danışman arkadaşların baskısına dayanamayıp, ‘Madem MGK karar almış, demek ki vardır böyle bir şey; ben de PDY’ye karşıyım, başbakan olunca bütün paralel yapıların canına okuyacağım.’ yollu demecinden sonra sıra şimdi Trump’tadır. Paralel yapının, MGK tavsiyesi ve Bakanlar Kurulu kararıyla evrensel çapta tehlikeli
-Bunlar ‘off the record’ ha, yazmak yok! Güzel… Şimdi şeker kardeşim, adam doğru söylüyor aslında, ‘Fethin hesaplaşması 563 yıldır bitmedi.’ derken haklı. Öyle birileri var; kastettiği topluluk da biziz. Nasıl oluyor diyeceksin. Şöyle; bu altı asırlık bir hikâyedir ve ilk defa şimdi açıklıyorum. Fetihten dört gün sonra bizimkilerden sağ kalabilenler
Böyle tâli konuları derd edinip tartışmanın kime ne faydası olur bilmem; zannımca “A, bu da mı oldu?” türünden şaşkınlıkla karşıladığımız nice hadise, işte böyle tâli konulardaki nemelâzımcılıktan doğuyor, dallanıp yeşererek kökleşiyor, genel kabul haline geliyor ve tashihi mümkün olmuyor. İlber Hocamız, İstanbul’un fethiyle ilgili yanlışları düzeltirken -zannımca hayli zamandan
27 Mayıs darbesinin hukuki boyutu 56 yıl boyunca pek gündeme gelmedi. İlk darbenin defteri lâyıkınca dürülmediği için sonraki darbeler 27 Mayıs’ın senetli-hüccetli evlâdı sayılır. Darbecilik o kadar sıradan bir Türkiye gerçeği olmuş ki, cuntacı takımından hesap sorulmaya kalkışıldığında halkımızın mühimce bir kısmı, ‘Nedir yav, şerefli ordumuzun subaylarına kim iftira
Yeni başbakanımız Binali Yıldırım, hükümet programında ‘Dâvâ’yı, mühendis zekâsına yaraşır bir fesahatle özetlemiş: “Hükümet programının merkezinde anayasa reformu ve başkanlık sistemi olacaktır.” İçinizden bazı fesatların, ‘Sıkıysa olmasın; adamı o’ssaat MKYK’da beşlik leblebi gibi harcarlar.’ diye bıyıkaltından gülümsediğini görür gibiyim ve bu türlü sui-niyet okumalarından ötürü o arkadaşları