Pazar Keyfi

Sonunda söyleyeceğimi baştan yazayım; ben olimpik ruha inanan birisi değilim; gençliğimde belki gazetelerin gazına gelerek böyle şeyleri benimsemiş, savunmuş olabilirim, şimdi böyle şeylere aldırış etmiyorum. Meselâ olimpiyatların dünya barışına katkı yaptığı yolundaki süslü cümlelerden başlayalım; olimpiyatların savaşı ve çatışmayı engellediğini, en azından insanlarda çatışma eğilimini törpülediğini hiç hatırlamıyorum; böyle bir

-Bir tarhana çorbası pişirseniz... Ve babamın böyle söylediği karlı kış sabahının öğlesinde, sofraya o çorba konardı. İstanbul tarhanadan yüz çevirmeye başladı. Neden? Ev kadını, ev kileri, ev sevgisi, ev yemekleri merakı azaldığı için... Analarımız yaz ortasında kara kışı düşünürlerdi; kışın ılık dumanı ile odanın havasını süsleyecek, sofranın keyfini getirecek olan

Az sonra bahsedeceğim haber, Zaman gazetesinde yayımlandığında doğan çocuklar, eğer vaktinde davranmışlarsa askerliklerini çoktan tamamlayıp tezkereyi almış olmalılar; aradan 22 sene geçmiş, hatta daha fazlası. Hadise Batman'da geçiyor; tam olarak Batman Çayı'nın kenarında... 26 Ocak 1990 tarihli Zaman gazetesindeki bu haber şu cümleyle başlıyordu: "Batman

"Mübarek Ramazan'ın üçüncü günü bahsedecek başka mevzu kalmamış mıydı be adam!" diye aksilenmekte haklısınız fakat neyleyelim ki bu da bir nevi memleket meselesidir. İçki eşiktir, yol olmamalı Eskiden içki içmeyenlerin bir kısmı, içki içenlerin bir kısmına böyle açıktan ta'netmez, "Allah kurtarsın; Allah ikrahlığını

Ramazan'ın eli kulağında. Çoğumuzda tatlı bir heyecanla karışık, içten içe hafif bir endişe: "Havalar sıcak, günler uzun; acaba dayanabilecek miyiz?" şeklinde pimpiriklenmeler... Dayanacağız inşallah, lâkin işin endişe faslını görmezden gelmeyelim; o kadarcık meşakkati olmasa, iftar saatlerine yaklaştığımız dakikalarda ruhumuzu incelten oruçluluk sevincinin lezzeti olur muydu? İftar

Kırk yıllık lise arkadaşlarımdan biri, geçenlerde bana ilginç bulduğu bir metin gönderdi; daha doğrusu vaktiyle isim listesine beni de dahil ettiği için gönderdiği her anonim belge kendiliğinden bana da geliyor. Posta kutusu olanların başına sık sık gelen çoğu zaman sıkıcı, bazen de sevimli hadiselerdendir; bilirsiniz. Meşhur internet efsânelerinin medyasını da

Mühür kimdeyse Süleyman odur. Büyükşehir ve Üsküdar belediye başkanları, Çamlıca'ya yapılacak cami hakkında doğrulayıcı açıklamalar yaptılar, ayrıntı verdiler ve böylece tartışma "Gordiyom'un düğümü" misâli yukardan gelen bir emirle sona ermiş oldu. Hayırlı olsun, cemaati bol olsun, feyzini görürüz inşallah. Ben fikrimi söyledim; itiraz gerekçelerim

Hangi kalitede ürünü, nereden ve kaça aldığını bilen, kalitesini araştıran, garanti şartlarını inceleyen akıllı ve bilinçli tüketicilere büyük saygı duyuyorum. Hele hele, özellikle gıda malzemesi alırken hiç üşenmeyip yakın gözlüğünü cebinden çıkararak ambalajdaki son kullanma tarihlerini teftiş eden müşterilere hayranımdır; öyle insanların artması hepimizin yararına. Ne yazık ki, akıllı bir

Abdurrahim Karakoç'un şiiriyle 1973 yılında karşılaştım. Bir arkadaşın elinde gördüğüm "Hasan'a Mektuplar" adlı şiir kitabında okuduklarım, bana âşıklık geleneğinin 20. yüzyılda bile hâlâ gümbür gümbür çağıldadığını hatırlatmıştı. Karacaoğlan, Ruhsati, Sümmânî, Veysel çizgisi durak bilmeden çiçek açıyordu. Hasan'a Mektuplar'ı tez zamanda

Bugün, Çamlıca'ya cami konusuna değineceğiz. Okuyunca göreceksiniz ki, konu nâziktir; yanlış anlaşılmaya son derece müsait. Kalp kırmadan, çam devirmeden, dal-budak kırmadan bana doğru gibi görünen şeyleri sizlerle paylaşmayı bakalım becerebilecek miyim? * Hâlen, dev anten direkleriyle görüntüsü kirletilmiş Çamlıca tepesi, İstanbul'un en mûtena, en tabii, en güzel

Eğer o fotoğrafı bir arkadaşım, altyazısı veya tanıtıcı bilgi olmaksızın gösterse ve, "Bil bakalım, böyle bir yapı hangi ülkede olabilir?" diye sorsa, bir süre düşündükten sonra, "Ben bu işleri az buçuk bilirim, Anadolu'da yok, Trakya'da da yok; olsa olsa Balkanlar'da, Osmanlı

Pazar yazısını kaleme almak üzere masa başına geçtim; "Önce posta kutusuna bakayım, ne var ne yok?" diye tıkladım. Bir okuyucu mektubu, daha doğrusu, "Dolaylı bir okuyucu"nun mektubu. Okudum, canım sıkıldı. Bazen, "Bıraksam mı bu işi, eğer okuyucu yanlış anlıyorsa kabahatin büyüğü sende demektir"