Pazar Keyfi

Eskiden spor kelimesi, Arapçadan ödünç aldığımız “idman” kelimesiyle karşılanırdı. Anadolu’da, adında idman kelimesi bulunan spor kulüpleri vardı; meselâ Trabzon İdman Ocağı, Mersin İdman Yurdu gibi. Yeri gelmişken 1922’de kurulan Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı’nın bir nevi spor üst kurulu olarak 14 sene çalıştığını da kaydedelim. Spor kelimesi artık

Ümraniye Belediyesi’nin düzenlediği, “İslam Sanatında Geometrik Desenler Çalıştayı”na katılan bazı ilim adamları, gazeteci milletinin ve özellikle bu gibi haberlerden hoşlanan muhafazakâr dindar kesimin hoşlanacağı bazı tesbitlerde bulunmuşlar. Sanat tarihi hakkında amatör seviyede kalan birikimimi harekete geçirerek bu tesbitleri değerlendirmek istiyorum. Önce, haberi yazan muhabir (veya editör) arkadaşımızın bir

Bir lâfın entel nitelik kazanması, ilk birkaç okumada zihinde bir mânâdan daha çok saygı uyandırmasına bağlıdır. Anlamadığımız şeylere daima bir ihtiyat eseri olarak saygı duyarız. Bu paragraf da en azından insanı, “Yakam kaymış mı, kravatın düğümü tam oturmuş mu, ceketimin düğmeleri ilikli mi” tarzında bir saygı telâşesine davet ediyor; o

İşin teorisini çoğumuz gibi ben de biliyordum elbette; gözümüze rengini veren iris tabakasının hemen ardında ince kenarlı bir merceği andıran organik bir mercek vardı. Bu mercek, gözümüze muhtelif uzaklıklarda bulunan nesneleri bütün netliği ile görebilmemiz için şişip daralabilen, esnek bir yapıya sahipti. Yaş ilerledikçe mercek esnekliğini kaybedip sertleşmeye başlayınca artık

"Anadolu’nun ve muhtemelen insanlık tarihinin ilk testeresi nerede ve kaç yaşında?” sorusunun cevabını biliyorum: Çorum Müzesi’nde! Asıl mevzu o değil fakat denk gelmişken haberdar edeyim; Çorum’da fevkalade güzel ve zengin bir müze var; müzede ağırlıkla Hitit dönemi eserleri sergileniyor. “Dünya çapında bir şey olmazsa ben ilgilenmem

Bu ayın ilk günlerinde refikimiz Bugün gazetesinde sanat tarihiyle ilgili bir haber yayımlandı. Haber, konuya hakimiyetini yakından bildiğim ve tanıdığım gazeteci dostum Tuncay Opçin’in imzasını taşıyordu ve yakınlarda esaslı bir restorasyon geçiren Fatih Camii’nde bir kitâbenin yeniden yazılıp yerine konulması hakkındaydı. “Fatih Camii’ne kaçak kitâbe” başlığını taşıyan

Hayao Miyazaki, Venedik Film Festivali'nde artık jübilesini yaptığını ve sinemayı bıraktığını açıkladı. Bu haberin sinema sevenler için ne mânâya geldiğini nasıl anlatabiliriz? Belki şöyle: Yıllardan beri size çok iyi, unutulmaz lezzette ekmekler pişiren bir fırının artık kapandığını öğrenmek gibi bir şey... Peki, adını hiç duymayan, kim olduğunu bilmeyen,

"İlk kütüphanem bir kuru üzüm sandığıydı” cümlesini yıllarca tekrarlayıp durmaktan zevk duydum; sonraki zaman içinde o kuru üzüm sandığı, şekil ve muhteva olarak değişti, büyüdü. Zaman zaman tasfiye etmek ihtiyacı hâsıl oldu. Her taşınmada, “Bunu niçin yıllarca saklayıp durmuşum” diye hayret ettiğim kitap, dergi vesaire türünden yayını elden çıkardım,

Dedelerimizin, “Mevtâmızın cenaze namazını kıldıracak imam, naaşını kefenleyecek kefen bulamıyorduk” diye bahsettikleri demler, Tek Parti yıllarıydı. II. Dünya Savaşı'nda Türkiye'nin Batılı demokrasi eksenine girmesinden sonra CHP, din konusundaki tutumunu mecburen yumuşattı. Bu çerçevede 1949 yılında Diyanet bünyesinde “imam-hatip kursları” açıldı. Ortaokul mezunu ve askerliğini yapmış erkeklerin

Zaytung adını daha önce duymamış olamazsınız. Almanca “Zeitung”, yani gazete kelimesinin Türkçe telâffuzu. Bizde genellikle gazete adının hemen altında yayının temel prensiplerini açıklayan birkaç kelime bulunur, Zaytung’inki şöyle: “Dürüst, tarafsız, ahlâksız haber” “Niçin ahlâksız kelimesi seçilmiş?” diye sorabilirsiniz; Zaytung’un varlık sebebini bu küçük espriden öğreniyoruz. Zaytung, dürüst, tarafsız

Aşağıda okuyacaklarınız tamamen yaşanmış bir hadisedir. Pekâlâ takdir edebileceğiniz gerekçelerle şahıs ve yer isimlerini değiştirdim. * Bundan on, onbeş sene önce geçiyor hikâyemiz. Kahramanımız bir avukat. İstanbul'da yaşıyor; işleri fena değil; orta yaşlarda, başarılı, yakışıklı biri. Bir bahar sabahı eviyle yazıhanesi arasındaki 20 km'lik çevre yolunda otomobiliyle

Mevzuat değişiyor sayın satıcı; ayrıca insanların beklentileri, hassasiyetleri de değişiyor. Meselâ, bir metre eninde bile olmayan daracık kaldırımları telefon santral kutusu ile kapatmak eskiden normal sayılırdı, şimdi insanları isyan ettiriyor. Eskiden park ve kaldırımlardaki ağaçların etrafına sanki yağmur suyu işlemesin diye taşlar dizilir etrafı çevrilirdi; şimdi aynı hizada olması gerektiği