Pazar Keyfi

Ramazan'a girerken duyduğum en hoş cümle, Diyanet İşleri Başkanlığı'ndan geldi; meâlen diyorlardı ki, "Bırakınız çocuklar camilerde oynasın, zıplasın, koşuştursun, bağırsın, çağırsın, neşelensinler; onları sert ve kırıcı bir tavırla azarlamayalım, onlara hoşgörü gösterelim, onların kalplerini kırmayalım; camilerin asık suratlı, gamlı ve kasavetli bir yer olmadığını görsünler,

Birisi rüyasında şeytanı görür, omuzunda birçok yularlar var, gidiyor. -Ey şeytan! Bu omzunda olan şeyler nedir, diye sorar. -Âdemoğlunun yularlarıdır; eğer bana gelmeyen olursa, bunu onun boynuna takarım, kendime çekerim ve uydururum, der. O adam orada, -Benim de yularım var mı, diye sorar. Şeytan cevabında, -Senin yulara ihtiyacın yok;

Zenginin malı, züğürdün çenesini yorar derler ya, yine öyle olacak; Bursa'da yaşayan bir emlâkçı vatandaşımız oğlunun sünnet mürüvvetini kutlamak için hadiseyi biraz abartarak gazetelerin diline düşmüş bulunuyor. Bu cümledeki "dile düşmek" deyişini kötü bir mânâya yormamalısınız; nitekim bazı ayrıntıları öğrendikten sonra hep birlikte şu kanaate varıyoruz

Emeklilik düşüncesi, henüz çalışmakta olanlara kaymaklı ekmek kadayıfı gibi aziz ve leziz geliyordur da, o dramatik güne azar azar yaklaşanlar, hele burun buruna gelenler için o kadar câzip görünmediğini anlayabiliyoruz az çok. Erkeğin emekliliği fena; yüzde seksen ihtimâl eve bağımlı kalmak biz erkekler için bir dereceye kadar katlanılır gibi görünüyorsa

-Perdeleri iyi kapatalım arkadaşlar, ayrıca şu yemek artıklarını da kaldıralım masadan; o ketçap şişesini de; ortam nezih olmalı, müziği de kapatalım lütfen? -Hadi ama Nur abla, abartmıyor musun biraz? Bu müsbet bilim dünyasında ruh-muh gibi şeyleri ciddiye almak ne kadar bilimsel bir şeydir ki? -Böyle düşünüyorsan celseye katılmamakta özgürsün Özgür;

"Görüyor musun hanım; emekli olduk olalı ne arayan var ne soran. Sen bu gazeteci, medyacı milleti bilmezsin, bunlar vaktiyle ağzımdan çıkacak iki kelimeyi zaptedip haber yapmak için kapımda yatarlardı, hey bee... Ben böyle unutulup bir köşelerde paslanacak adam mıydım? Yahu hanım, sen ortalığı süpürürken ben her defasında oturduğum koltukta

Artık bizim hukukumuzda da -yavaş da olsa- hayvanlara karşı işlenen suçların yer alması elbette sevinilecek bir gelişmedir, fakat geçen hafta Amerika'dan gelen bir haber, ilginç suç konularına bir yenisini ilave etmiş bulunuyor. ABD'nin Milwaukee şehrinde yaşayan ve soyadından Lehistan menşeli olduğunu tahmin ettiğim Keith Walendowski, bir

Biliyorum, şimdi aklımdan geçenleri yazsam, Türkiye'nin dört yanında ne kadar "Hint Horozunu Sevenler Derneği" mensubu varsa, erinip-üşenmeyip kâğıda, kaleme sarılıp mektup döşenecekler ve beni protesto edecekler. İçlerinden bazıları, "sen bizi dalsız-kolsuz mu sandın; bizim internette sohbet gruplarımız, dayanışma sitelerimiz, avukatlarımız var; seni mahkemeye verip sürüm

Buyur hanım.., toplantıdayım, tamam, iki bağ dereotuuu, kabartma tozuu, kaç yumurta dedindi? On tane, çift sarılıyı nereden bulayım Necmiye her zaman, şimdilik tek sarılıyla idare etsen... Tamam kapatmak zorundayım. Akşama kadar arama olur mu, akşam anlatmıştım ya, gizli örgüt toplantısındayız... -Değerli arkadaşlar, örgütümüzün yıllık gizli ve özel istişare toplantısını açıyorum.

Gerçektir veya değildir; anlatılanların Türkiye gündemine ve realitesine neredeyse tamamı tamamına uygun düşmesi çok ironik. Tam bir kara mizah şaheseri. Eğer bu günlük "fabrikasyon" yani, hakiki olmayıp da birisi tarafından uydurularak kaleme alınmış ise, yazarını tebrik etmek, hatta okkalı bir "mizah edebiyatı" ödülü vermek gerekir. Aziz

Sabih Bey epeydir ağır sayılabilecek yağlı, tuzlu, şekerli yiyeceklerden uzak durmaya dikkat ettiği için o akşamı da hafif geçiştirmiş, yatmadan önce Cumhuriyet gazetesinden rastgele seçtiği bir sayfayı (o gün şansına spor sayfası çıkmıştı) dikkatlice okuyup ezberine aldıktan sonra mutadı üzere soluna dönüp kolayca uykuya dalıvermişti. Geceyi rahat geçirmemesi için görünürde

-Ee, nasılsınız bakalım. Asma hemşehrim öyle yüzünü, merhaba, boşver; geçer nasılsa. Ben Hamdi, tanıştığımıza memnun oldum. Yolculuk nereye? Kusura bakma, nereye olduğu belli değil mi aslında? Hayır, şu sebepten soruyorum, bazen tam mevzuyu sardırıyorsun, ahbab oluyorsun, böyle bir muhabbet oluyor, aa, adam yarım saat sonra iniyor otobüsten. Benim otobüs firmam