Pazar Keyfi

Sınıftasınız; öğretmen kapıyı açıp içeri giriyor, çantasını masaya bırakıyor ve mütebessim bir çehreyle diyor ki,-Çocuklar, bugün eğitimde en etkili metodlardan birini uygulayacağız ve şöyle yapacağız; dersi ben anlatmayacağım. Peki ne yapacağız? Dersi siz anlatacaksınız! Soru şöyle: Bu öğretmen aslında ne demek istiyor? Cevap: "Bugünkü derse hazırlanamadım çocuklar, idare

Kitabın ad, "Bafra... Ah Bafra..."Yazar Alptekin Ahshalolu. Yazarı tanımıyorum ama kitabı redakte ederek (galiba "editörlük" de!) yayına hazırlayan Mehmet Güntekin'i tanıyorum. Türk Musikisi ses sanatçısı ve yöneticisi Mehmet Bey dostum, geçenlerde ayaküstü bir sohbetin ardından evlerimize dönmek için ayrılıdığımızda bana bu kitabı hediye

Sevgili okuyucular, içinizden haylicesi gerek hac vesilesiyle, gerek umre gezileri için Suudi Arabistan'a uçakla gidip gelmiş olmalıdır; şimdi sizlerden bu uçak seyahati ile ilgili hatıralarınızı tazeleyerek aşağıdaki suale cevap vermenizi rica edeceğim. Soru şöyle:- Suudi Arabistan'a uçakla gider veya dönerken, yolculuk esnasında hangi hizmetin eksikliğini

Epeydir kitapçı dükkânlarına uğradığım yok demek ki; geçenlerde yolum düştü, "şöyle yarım saat kadar raflarda kitaplara göz gezdireyim" dedim.Bir gariplik var fakat tam çıkaramıyorum.Vitrin öyle, içerde sergilenen kitaplar da öyle; on kitaptan sekizi tarihe dair... Tarih, tarih, tarih... İsim vermeyeceğim; yolu herhangi bir kitapçı dükkânına düşenler

Neriman Altındağ Tüfekçi hanımefendi 4 Şubat 2009 Salı günü vefat etti. Sevenlerinin ve yakınlarının acısını paylaşıyor, merhûmeye rahmet diliyorum. Söz birliği etmiş gibi vefat haberini duyuran gazeteler, "Türkülerin Anası" tâbirini bölüştüler. Her sanatçıya buna benzer bir lakap takmayı pek seven basınımız Neriman Hanım'a bu ünvanı bahşederken

Siz beyefendi!Tam da şu anda elinde tuttuğu gazete ekinin dördüncü sayfasındaki bu yazıyı okumakta olan kişiyi kasdediyorum; yani sizi!..Mahallî seçimlerin eli kulağında... Yaşadığınız şehre, ilçeye, beldeye öyle alıcı gözle bakmayı düşünüyor musunuz? Neler vaad edilmiş, neler yapılmış; yapılanlar ne derece isabetli? Yatırım harcamaları hangi kaynaktan sağlanmış? Neler iyiye

-Kânun-ı sâni ayının ilk Encümen-i Dâniş içtimâını küşâd edeyorum efendiler. İmdi lutfen ayağa kalkub, hepinizi gelmiş geçmiş bilcümle Encümen-i Dâniş azâsının rûh-ı pâkleri huzûrunda yarım saatlik ta'zim vaziyetinde durmaklığa davet ederim, buyrunuz netekim!.. -Ooo, Cenabettin Bey, yarım saatlik saygı duruşu mu olur birader? Sen hangi devirden kaldın Allahaşkına!

Yazılı basınımızın, televizyonlarımızın, yazarlarımızın, spikerlerimizin, sunucularımızın ve özellikle her hadisede televizyon stüdyolarına seğirterek özellikle tam bilmedikleri konularda en az yarım saat teklemeden konuşmakla ün yapmış yorumcularımızın aylardan beri izhar ettikleri kanaatleri üst üste koyup benzerlikleri sınıflandırınca, kimlerin Ergenekon sanığı olamayacağı hususunda net bir tablo ortaya çıkıyor. Araştırmacı yazarlığın bir nişânesi

TRT Şeş yayına başladı; hayırlı olsun diyeceğim ama arşivime bakıyorum, bundan nerdeyse üç yıl evvel Kürtçe televizyon için ben tebrikatta bulunmuşum bile; yazının başlığı "Ser Xerebe!"Çok ileri görüşlü olduğumdan değil; o günlerde TRT 3, zannediyorum sabaha karşı saatlerde Kürtçe, Boşnakça, Çerkezce, Arapça gibi TC vatandaşlarının konuştuğu dillerde

İngiliz krallarından birisi, vaktiyle bir kasabada konaklamak mecburiyetinde kalıp handan oda kiralamış. Ertesi sabah kahvaltıdan sonra hesap öderken bir yumurtaya iki yüz fiyorin yazıldığını fark edince yüzünü buruşturmuş, -Sizin köyünüzde yumurta bu kadar nadir bir nesne midir ki bunca para istersiniz? Hancı pişkinlikce cevap vermiş, -Hayır haşmetmeab, yumurta boldur fakat,

120 metrekarelik bir beton evin ortalama ağırlığı nedir? Siz kağıda kaleme sarılmadan ben kestirmeden cevap vereyim: 120 ton. Bu duruma göre beş katlı ikişer daireli bir apartmanın temeli de dahil ağırlığı 1.500 ton civarındadır. Epey ağır yani...E, n'olmuş; bize ne dememelisiniz, çünkü gerisi geliyor. Betonun elastikiyet

Şimdi zihnim beni yıllarca geriye götürüyor; şehrin üç beş sinemasından birinin önünde, faytondan indirilen büyük çelik sandıkları güç-belâ taşıyarak "makine dairesi"ne götüren sinema görevlilerini hatırlıyorum. Güçlü kuvvetli de olsa tek bir babayiğitin asla kaldıramayacağı o çelik sandıkların içinde ne olduğunu tahmin edersiniz? Bugün on gramlık DVD diskine