Pazar Keyfi

İdarecinin Sesi dergisi bâyilerde satılmıyor; Türk İdareciler Derneği'nin meslekî yayın organı. Elimdeki nüsha 132. sayı olduğuna göre hayli eski, köklü bir dergi. Ayıptır söylemesi, mütekaid Mülkiyeli olmam cihetiyle bu dergide ara sıra yazdığım oluyor. Benim Mülkiyeliliğim SBF mahreçli olmaklığımdan, vaktiyle "mülkî âmirlik"te bulunmak gibi bir

En son kaç gün önce, hangi tarihte bir posta pulu gördüğünüzü hatırlıyor musunuz? Haklısınız, mektuplar gibi posta pulları da günlük hayatımızdan usulca çekilip kayboluveren eski zaman âdetlerinden biriydi. Zarflar şimdi sadece bankaların hesap özetleri veya ticari şirketlerin adrese gönderdiği faturalar için kullanılır oldu; üzerlerinde ise pul yok, sadece pul yerine

Fatma Ragıbe Kanıkuru hanımefendi'yi ilk defa bu yılın kış günlerinden birinde, Çemberlitaş'taki Türk Ocağı'nın konferans salonunda uzaktan gördüm. Başındaki eşarbın üstüne çektiği kara Kuvayı Milliye kalpağıyla farkedilmeyecek gibi değildi doğrusu. İkinci rastlaşmamız, bir hafta kadar önce yine Çemberlitaş'taki Birlik Vakfı'nın

Önceki hafta cumayı cumartesiye bağlayan gece, tam da gecenin sessizliğinde kuytu bir köşeye kıvrılıp yakın gözlüklerimi takarak kitap okumayı düşündüğüm esnada, televizyonda eski Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt'ın gündemi sarsacağı öne sürülen bir röportaj vereceğini öğrendim. Sabahlara kadar devam eden televizyon tartışmalarını seyretmeye tövbeli olduğum halde merak ağır bastı,

Ah, ne mesut zamanlardı... Ah, ne güzel zamanlardı... * Okuyacak bir şey bulamayınca, "canım sıkılıyor, canım sıkılıyor" diye sızlanırdım da, "Niçin canın sıkılıyor evladım?" dediklerinde, "bilmiyorum, canım sıkılıyor işte" diye cevap verirdim. Bu cevabı lüzumundan fazla ciddiye alan halacığım, güzel gözlerinde hafif bir istihza pırıltısıyla

Asla temenni etmem ki şu benim yaşadıklarımı bir anlığına olsun, evet sadece bir anlığına olsun benim yerime geçip de anlayabilseniz; katiyyen temenni etmem; bunun nasıl ağır bir yük, nasıl mukaddes bir vecibe, hatta misyon olduğunu anlayamazsınız. Hani bir türkü vardır, "El zanneder ben deliyim" diye başlar, halbuki ikinci

Bu bir hikâye ama yaşanmış bir hikâye; bundan sekiz-on sene kadar önce, o geniş Ülkücüler ailesinin eski bir "Reis"inden dinlemiştim. Sonra da oturup yazdım bir güzel, sonra yayınladım. Adı "Marş" idi. Yer darlığı sebebiyle bir kısmını özetleyeceğim: İsmini açıklamayacağım o Ülkücü lider, 12 Eylül öncesinde

Cemaat dediğiniz, dağ başında bir manada mahsur kalmış birkaç memurdan, câmi ise şantiyeden müdevver çürük-çarık bir binadan ibaret olsa da vaktiyle "imâmet" mevkiinde vazife yaptığım için olsa gerek, içimde o defteri huzur-ı kalb ile kapatmıştım. Netice itibariyle günün birinde Kâbe'de hüccâc'a bayram namazı kıldırmak

Yazarın kötüsü kendinden bahsedermiş; aslına bakarsanız sadece kötü yazarlar değil, hemen herkes kendinden bahsetmeyi sever fakat aynı şeyi yazarlar yapmaya kalkışınca hoş olmuyor demek ki.Fakültede ceza hukuku ve kriminoloji dersine giren bir hocamız vardı; ismini ancak internet âleminde yaptığım uzun aramalardan sonra hatırlayabildim: Prof. Dr. Yılmaz Günal. Genç denilebilecek

Gerçekle doğru arasında bazen, arasına bir otomobil park edecek büyüklükte bir mesafe bulunabilir; nitekim filozofun biri, "Kesin doğruluk gerçek olmayabilir." derken galiba böyle bir şeyi kastetmekteydi. Aşağıda anlatacağım -daha doğrusu başkasından nakledeceğim- hikâyenin gerçekle hiç bir alâkası olmadığı kesindir; gerçek değil ama doğru olup olmadığına okuduktan sonra birlikte

Büyük dayımın kütüphanesi, büyük odalarındaki yüklük hizmeti görmeye tahsis edilmiş duvarın orta yerinde kilitli cam kapakla korunan ve siz bilemediniz beş-altı sıra büyük boy kitap rafından ibaretti. Kilit altında tutulmasının tahmin edilebilir birkaç sebebinin ötesinde çok ciddi bir gerekçesi daha vardı: Günün birinde dayım, rafların kolay görünmez bir yerinde muhafaza

İhsan Sıtkı Yener ismini, itiraf edeyim ki daha önce duymamıştım; sizlere de bu ismin bir şeyler tedai ettirdiğini zannetmiyorum. İhsan Sıtkı Yener, Türklerin okur-yazarlık davasına en büyük ve ilmî hizmetlerden birini sunmuş olan adamdır; onun dikkat, gayret ve himmetleriyle tertiplediği F harfi ile başlayan Türkçe klavye düzeni, senelerden beri daktilo