Pazar Keyfi

-Alloo...Mister Netanyahu?.. İyi akşamlar demek var ben; sizin oralarda saat kaç sahi; hey boys, help me! Okeey, Mister Netanyahu, iyi sabahlar ekselans, özür dilemek var ben. Çok sorry oluyor size. Sör, çok, nasıl denir oralarda, veri veri maç çok üzüldü ben, sizin çocuklar biraz dayak yemiş pörhaps? Aloo... Duymak

Milli Takım'ın ABD'de Çek Cumhuriyeti ile oynadığı maçtan önce hepimizi şaşırtan, hatta yadırgatan bir "hâdise" vuku buldu. Amerikalıların âdeti böyle, basketbol maçlarından önce büyük ihtimalle iyi müzik eğitimi almış bir solist, elini kalbine koyarak mikrofonla ABD milli marşını tek sesle okurken tribündeki kalabalık da

Bundan tam bir hafta önce Türk futbol tarihinin en dramatik, en renkli ve en heyecan verici günlerinden birini yaşadık. Ecnebiler, bu gibi durumlara "fantastic" diyorlar; fantastik, yani olağanüstü, şahane, müthiş, ancak hayal mahsulü olabilecek fevkalâde bir durum. Fenerbahçe, kendi evinde, Kadıköy'de Saraçoğlu stadında Trabzonspor'la

Son zamanlarda gençlerle olsun, okuyucularla olsun bir hayli sohbet toplantısına katıldım. "Türkiye'yi nasıl kurtarabiliriz?" konulu geleneksel ve milli tartışma mevzularımızdan arta kalan zamanlarda genellikle şu soruya muhatap oluyorum, -Hocam, yazılarınızda çok zaman mizaha yer veriyor, yer yer ironik tespitlerde bulunuyorsunuz; bu, yaradılıştan mı geliyor, yoksa bilerek

Sene 60'lı yılların sonu; yer, Beyazıt meydanı, mevsimlerden bahar veya güz. Öğrenci kavgalarının ayyuka çıktığı zamanlar. Hukuk Fakültesinde okuyan solcu öğrencilere gözdağı vermek üzere, İstanbul'un uzak köşelerinden kopup gelerek kavgaya giren sağ tandanslı öğrenci topluluğu, -ki biz bu yazıda artık onlardan kısaca "Komandolar" diye

Nar çiçeği 59 model Porsche'nin sevgili sahibi; "araba" derken bile haksızlık ettiğimi düşündüğüm o tatlı, o şirin, o pek çalımlı motorlu şeye istemeden de olsa küçük bir zarar verdiğim için beni affediniz. Size kızıl minimininizle uzun ve hayırlı yolculuklar diliyorum. Yazının başlığını teşkil eden kelimenin bir

Kalantor, fiyakalı kovboy meyhaneye giriyor; içerdeki herkesin dikkati bir anda adamın üstüne çevriliyor: "Acaba bir maraza mı çıkacak?" Hayır, adamın kavga filan etmeye niyeti yok. Barmene, -Bana bir viski ver, diyor ve kendini seyreden kalabalığı işaret ederek, -Ben içerken herkes içmeli, haydi şerefe, diye bardağını kaldırıyor. Bar ahalisi

Vay canına yahu, bakınız ben meselenin bu yönünü hiç düşünmemiştim; meğer bizim eski Yeşilçam filmlerinden hoşlanmaklığımız, kırk defa seyretmiş olsak bile rahmetli Kemal Sunal'ın Süt Kardeşleri'ni, Hülya Koçyiğit'in Hıçkırık'ını, İzzet Günay abimizin Acemi Çapkın'ını bilakis kırk kere daha seyretmekten yüksünmeyişimiz

İnternet çağında haber ciddiyetinin değeri neredeyse kalmadı. Gazetelerin internet siteleri, herhalde sayfa başına tıklanma sayısı üzerinden reklam pazarlığı yapıyor olmalılar ki ekranın sağına soğuna, altına kenarına yerleştirdikleri üryan hatun fotoğrafları ile okuyucunun merakını celbedip, mümkün olduğunca fazla kerre "tıklanmak" arzusuyla yanıp tutuşmaktalar. Biraz sonra bahsedeceğim haberi de önce,

-Değerli arkadaşlarım, kıymetli bilim adamı dostlarım; hanımefendiler, beyefendiler. İşte şu dakika itibariyle Türklük âlemiyle batı teknolojisi arasındaki ezeli uçurumu kapatmak üzere çağlar üzerinden sıçrayarak şimdiki zamanı yakalamak, hatta elimiz değmişken gelecek zamanda yolculuk yapmak üzere bütün dünyadan gizleyerek hazırlamış olduğumuz tamamen yerli mâmulat olan büyük Hadron patlayıcısı reaktörünü az sonra

-Evet, sevgili gönül dostları; ne iyi ettiniz de geldiniz, sağlıklar, safalıklar getirdiniz. Gelişinizle ihya ettiniz bizleri, ne kadar özlemiştik bizler sizleri, diyerek yeni bir yılda yeni bir ayın yeni bir haftasında ve yeni bir günün içindeki saatlerden birinde sizlerle yeniden baş başa, gönül gönüle, diz dize ve göz göze gelmenin

Önceleri herkes gibi ben de yazıklanır, "Vay alçak namussuz Batılı arkeolog suretindeki hırsız herifler; soyup soğana çevirmişler caanım tarihî güzelliklerimizi" diye üzülür, kendime eziyet ederdim; siz buna, o dönemde sorumluluk üstlenmiş yöneticilerin gafletinden duyduğum öfkeyi de ilâve etmelisiniz, "Bak bak bak, adama bak; elin Alamanı koca tapınağı