Pazar Keyfi

Neredeyse dağın başında bir yere, ilgili mercilerden izinsiz ve habersiz bir cür'etle çevirmeğe kalkıştığım 30 metre murabbaındaki kütük evin hikâyesinin, geçen haftaki tefrikası, belediye hudutlarının ötesini de gözetleyen zabıtanın kırmızı mumlu mührüyle sona ermiş fakat anlatacaklarımız bitmemişti. Devam ediyoruz fakat, sizi te'min ederim; bu sonuncusudur. Eyvallah,

Efendim, Kurtdereli Mehmet Pehlivan, geçen hafta tasvir ettiğim üzere tam da Adalı Halil'i kündeye getirip kemâneye geçmek üzere idi ki, araya lâf girdi, yine mevzudan uzaklaşıp uzaklara gidiverdik... Birader bir künde dediğin nedir; anlatılması bir hafta süren kemâne, paça sarması, kurt kapanı olur mu, bir elense dediğin iki

Aklımdan geçenleri Mümtaz'er Türköne yazmış zaten; ben de MHP adına birilerinin günaşırı çıkıp, "Kimse Ülkücüler adına konuşmasın!" diye caka satmasına sinir oluyorum, çünkü bu mantık, çünkü bu edâ, Ülkücülerin ancak MHP çatısı altında bulunabileceklerini, Ülkücülüğün MHP ile iç içe geçmiş bulunduğu varsayımından kaynaklanıyor. Oysaki ne münâsebet?

Sevan Nişanyan'ın "mütayitlik hevesi", hatta inadı yüzünden mahkemelere düştüğünden, hapis cezası aldığından ama bir türlü uslanmadığından bahsediyorduk da söz yarıda kalmıştı. Batı dillerinde "Dilettante" diye bir kavram var; Türkçede nasıl karşılanır bilmiyorum (aslında biliyorum ama hava atmak, düşünür gibi görünmek hoşuma gidiyor); dilettante... nasıl

Haberin başlığı o kadar kışkırtıcı ki, "Aman şunu bir an evvel okuyayım" diye hırs basıyor insanı, -Nişanyan uslanmıyor!.. Ve ardından izahatı: "Kanunları hiçe sayıp devlete meydan okuyan yazar Sevan Nişanyan'ın, Şirince'de yaptığı 12 kaçak bina için daha yıkım kararı alındı." Breh breh.

Ölüler sanırmış ki diriler hep helva yiyor. İstanbul sıcaktan da öte, kapıdan çıkıp sokağa adım atınca Mehmet Ali Bey Hamamı'nın sıcaklığına girmiş gibi oluyorsunuz. Yapışkan, insanda resmen ıslakmışlık hissi uyandıran bir şey bu. Söz hamamdan açılınca aklıma geldi. Bizim "Memmedali" hamamı, şöyle böyle bir asır kadar

Siz de benim gibi, "Nasıl daha çok ve verimli çalışabilirim" sorusuna cevap aramaktan çok, "Nasıl çalışır gibi göründüğüm halde, daha çok dalga geçebilirim?" sorusuna cevap vermeyi önemseyenlerden iseniz (ki asla tavsiye etmem!), sizi sanal âlemde kısa bir gezintiye davet ediyorum. Konumuz bilimin magazin haline getirilmiş biçimi,

Her gün mutad olduğu üzere elektronik posta kutuma gelen mektupları hızla gözden geçirirken, "Kızılcahamamlılar Atatürk için sokaklara döküldü" başlığını görünce yüreğim kalktı, "İnşallah fena bir şey olmamıştır" diyerek titreyen ellerle e-mektubu açtım. İçinden bir basın bildirisi ile birkaç fotoğraf çıktı. Büyük ihtimalle Kızılcahamam Belediyesi'nce

Siz bu satırları okurken ben nasib olursa X vilayetinin Y ilçesinin Z kasabasındaki kısa tatilimi çoktan bitirmiş ve "Kürkçü dükkânı"ma dönmüş olacağım. Yer adlarını, sanki çok mühim bir casusluk romanı kaleme alıyormuş gibi alfabenin son harfleriyle geçiştirmek hoşuma giden bir fikir; okuyucuda "Bakalım neler olmuş bu

Rengi farklı da olsa, kaş, göz, ağız, burun, kemik, adale yapısında ufak tefek farklar da bulunsa insanoğlunun tek türü var: Baş, gövde, iki kol ve bacaktan oluşan bir anatomiden söz ediyoruz; buna mukabil hayvanlar âlemindeki tür, hele hele renk ve organ farklılığı müthiş. Nitekim biz insanlar, "hayvan"ı

Bundan yıllar öncesine gidiyoruz; bir mahkeme salonunda duruşma ânındayız. Dâvâ konusunu bilmiyoruz. Orta yaşını hayli geçkince ve düşkünce bir kadın dikkatimizi çekiyor. Pek dâvâcıya benzer hâli yok; belli ki şikâyete uğramıştır başında "bürük"ü ile tahta sıralarda şaşkın, tedirgin, hatta ürkek bir hâletle oturuyor. Hâkim otoriter. İş yoğunluğunun

Hadiseyi gazetede okuyunca "Bana ekmek çıktı" diye ellerimi çırparak kupürü kesip sakladım. Haber kısaca şöyleydi: 2006 Yılında "Uluslararası Ercişli Emrah ile Selvi Kültür ve Sanat etkinlikleri" çerçevesinde Erciş Belediyesi, Heykeltıraş Malik Bulut'a bir heykel siparişi veriyor. "Anadolu Kadını" adındaki bu heykel, sonradan