Pazar Keyfi

-Duydun mu hanım, Ekrem Bora yoğun bakımdaymış! -Amaan!.. * Bu "Amaan"ı nasıl tarif etmeli; "Amaan, normaldir, hepimiz günün birinde hastalanmayacak mıyız?" amanı değil bu, başka bir aman. Güzel bir rüyada, iyi giden, hani çok güzel şeyler görüyorken ansızın uyandırılmanın verdiği üzüntünün amanı. Tâ ciğerden, yürekten kopup

Amansız ayazdan ötürü keman teli gibi gerilip çıtır çıtır kırılmaya ramak kalmış çelik raylara güç belâ tutunarak oflaya puflaya rampaya saran lokomotif tam düzlüğü tutmuşken koca katar, âniden önüne çıkıveren tünelin karanlığına dalıverdi. Kompartman lambalarının cılız, titrek ve sarı ışıkları yandığında yolcular, birbirlerinin yorgun ve soluk yüzlerini gördüler. Tünel çeperlerinde

Bir yazarın, bir insanın kendi hakkında yazması, konuşması sevimsiz; birinci tekil şahıs sigası ihtiva eden cümle kurmak tehlikeli ve yüksek derecede riskli. Eskiler mümkün mertebe "ben" demekten kaçınır, "benlik davası"na düşmemek için cümlelerinde bu defa birinci çoğul şahıs sigâsını, yani "biz"i tercih

"Artık Ramazan için bir reform gerekmiyor mu?" başlığını görünce, eski tâbirle eşekten düşmüş karpuz misâli darmadağın olduğumu hissettim; sanki ilkokul öğretmenim elli yıllık zaman mesafesini bir adımda aşarak tepeme dikilmiş ve, -Ahmet! Dersini niçin çalışmadın bakayım, haylaz çocuk; sen ne zaman adam olacaksın! diyerek beni paylamaktaydı. Dersimizi niçin

Epeydir görüşmemiş iki arkadaş, her gün onbinlerce kişinin aktığı bir ana yol ağzında karşılaşınca ne yapar? Elbette hâl hatır faslından sonra iki satır sohbet etmek, "Ee, daha daha ne var ne yok?" diye konuyu derinleştirip birbirinden haberdar olmak ister. Gölgeliğine sığındığımız pastanenin garsonu anlayışlı davrandı; gündüz gözüyle Ramazan

Bir şey yazar veya konuşurken çokluğu ifade bâbında sözün gelişi ne zaman, "Türk toplumu" veya "Biz Türkler" demek ihtiyacını hissetsem, içimde bir yerlerde tetikte duran fren mekanizması gacırdayarak harekete geçiyor, "Öyle demeyelim" diyor, "Herkesi Türk saymak ve kabul etmek bazı insanları rencide edebilir&

- Yahu vaktimiz de kalmamış, yarım saate burda olurlar neredeyse; son hazırlıklarımızı gözden geçirelim arkadaşlar. İkram olayını iyice düşündük mü? Ne ikram edeceğiz koca Amerika'nın dışişleri bakanına? - Parti ocağında çay kaynıyor zaten genel başkanım; kahve de var. Bence abartmayalım. Hilary Clinton'a ne ikram edeceklerini bilemediler

Geçen pazartesi günü öğle saatlerinde internete bir haber düştü, diyordu ki: Sivas'ta 2 Temmuz 1993 tarihinde 37 kişinin ölmesiyle ilgili soruşturmanın '1 numaralı sanığı' olarak aranan dönemin Refah Parti'li Belediye Meclis üyesi Cafer Erçakmak'ın, dün Sivas'ta yaşamını yitirdiği ortaya çıktı.

Yazıyı kaleme aldığım şu dakikalar itibariyle ortalık şike iddialarıyla yıkılıyor. Haberi duyduğumuzda, "Bunun da arkası fos çıkar; Türkiye'de şike yapıldığını herkes bilir, kimse ispat edemez" diye düşündükse de geçen saatler itibariyle meselenin ciddi olduğu hissedildi. Kulağı delik gazeteci arkadaşlar endişeli bir tonda, "Yığınla dinleme, kamera

Şimdi meseleyi anlattığımda siz hemen, "Aa, yazara bak, köşesini şahsi problemine ayırmış" diyebilirsiniz; öyle değil, aslında mesele hem içtimai, hem de pek komik. Adını saklamanın alemi yok: Digitürk'ten bahsedeceğim. Şöyle-böyle on senedir üyesiyim. Yaşadığım yerlerde kablolu yayın nimeti bulunmadığı için vaktiyle abone olmuştum; bu arada Lig

Sevgili Zombi Efem dinleyicileri, şimdi programımıza kısa bir ara veriyoruz ama birlikteliğimiz devam ediyor; halkımızın daha doğru düşünmesi ve doğru karar vermesi için kısa bir tanıtım programımız olacak. Program misafirimiz, halkla ilişkiler, laik düşünce ve yenilebilir otlar araştırma uzmanı Sayın Devrim Sel. Sayın Sel, isminizi doğru okudum değil mi; Devrim-Sel?

"Kim oy veriyor bu adamlara?" sorusu, bugünlerin en gözde esprisini teşkil ediyor. Araştırmacı gazeteci yazar olarak, neredeyse 75 seneden beri cevabını bulmamış bu önemli soruya bir karşılık olur ümidiyle, bir hafta önce aldığım iki mektubu dikkatinize sunuyorum. Bakalım kim oy vermiş bu adamlara; o sokakta yürüyen her iki