Pazar Keyfi

Siz bu satırları okuduğunuzda milli takımımız, büyük ihtimalle Hırvatistan'a elenmiş olacak ve yine büyük ihtimâlle, güzide spor basınımızın estirdiği üfleme rüzgârla "Hiddink ne zaman gidecek, yerine kim gelecek?" meselesini tartışıyor olacağız. Bu tartışma hakkındaki fikirlerimi biraz sonra ifade etmek üzere birkaç kavram üzerinde kısaca başınızı ağrıtmak

Yine bir soruyla başlayalım sohbetimize; insanoğlunun eliyle yaptığı, daha doğrusu el melekesini kullanarak icad ettiği ilk araç hangisidir diye sorsam ne cevap verirsiniz? Bazılarınız doğru cevabı buldu bile, hattâ hattâ, "Yine mi çakı-bıçak meselesi?" diye homurdandıklarını tahmin edebiliyorum. Evet doğru cevap; o âlet çakı-bıçak karışımı bir şey olmalıdır.

Biz Hakkı Devrim'i iyi bilirdik; tanışıklığımız bir telefon muhaveresinden ibaretti. Geçenlerde duydum, gazetesindeki işine son verilmiş. Samimi olarak üzüldüm, velâkin hiçbir mahkeme, hiçbir kadıya mülk değil; hele basın dünyasında yılların beraberliğine dayandığı için yıkılmaz gibi görünen kıdemiyetlerin, aslında su kabarcığı kadar metâneti vardır. Belki de bu hâdisenin tesiriyle

Yok öyle bir şey! Ama siz bana yine de bir solukta, hiç düşünmeden şöyle sıradan bir yerli çakı markası söyleyebilir misiniz? Hafif tertip Sürmene bir tarafa, söyleyemezsiniz çünkü yoktur. Lâf tarih felsefesine gelince göçebe bir milletin evlâtları olduğumuzu, hafifçe övünerek söylemeyi biliriz ama... Göçebe dediğin belinde, cebinde, eyerinde bıçakla gezen

Beyazıt Camii'nin arkasındaki kaldırım tezgâhlarının arasında dolaşırken bütün dikkatim, yılların tecrübesiyle mallarını sergileyen satıcıların işportasındaki meçhul ve muhtemel "Kelepir"e odaklanmış durumdaydı. Yeni nesil kelepir kavramını pek bilmiyor; onlar her şeyin açılmamış ambalaj içinde pırıl pırıl durduğu orijinalini tercih ediyorlar. İkinci el bir ürüne, âşikâr bir

Bugün eğlence, hoşça vakit geçirme yok; hocalığım tuttu, ders anlatacağım. "Aman hocam, biz okuldan çoktan mezun olduk, gazeteyi de tahsilimizi tamamlamak için almıyoruz" diyebilirsiniz ama dersle hayatın nerede başlayıp nerede bittiğini kimse söyleyemez. Dersimiz tarih; mevzu İspanya'daki Müslüman varlığının nasıl başladığı, daha doğrusu nasıl sona erdiği.

Eski okuyucularım bilirler; ara sıra kaçamaktan futbol yazıları kaleme almayı pek severdim. Kaçamak diyorum, çünkü bizim gazetenin spor servisini yönetenlerden kimse çıkıp da, "Yahu Ahmet abi, ara sıra bize futbol yazıları yazsan ne güzel olur?" demek incefikirliliğini göstermemişti (Yalnız bühtân etmeyelim, bir ara Hayri Beşer bir jest yapmıştı

-Hâzımcığım merhaba; biz aramazsak arayacağın yoktur, seni vefâsız! -Aa, olur mu üstâdım, kalplerimiz beraber. Son günlerde yoğunduk biraz, ayrıca siz de meşgulsünüz mâlum, seçim işleri, kampanya hazırlıkları filan; rahatsız etmek istemedim. Ayrıca siz bir parti liderisiniz, ben bir gazeteci... -Aa, bak şimdi kalbimi kırdın. Ne demek sen şöyle, ben böyle?

-Sayın büyüğüm, arz-ı hürmet ederim; sizinle görüşmek ne saadet, ne devlet. Ömrünüz var olsun, onurlandırdınız bizi kabul buyurmakla... -Estağfurullah canım, lâfı mı olur; geç otur şöyle, ne içersin, karnınız açsa bir şeyler hazırlasın çocuklar. -Sayenizde tokuz efendim, ömr-i devletlerinize duacıyız, bir çayınızı içeriz ama varsa... -Olmaz olur mu, beraber içeriz;

Ardahan vilayetimizin Damal ilçesine bağlı Yukarı Gündeş köyünün Karadağ sırtlarında, her yıl 15 Haziran'la 15 Temmuz tarihleri arasında saat 18'le 18.30 civarlarında zuhûr eden o tabii mucizeyi elbette bir yerden duymuş, en azından internet ortamlarında dolaşıp duran fotoğraflarını görmüş olmanız gerekir. İşte o tarih ve

-Eveet, çocuklar hepinize günaydın, parti okulumuzun ilk günlerinde sizlere hitab edebilmekten çok mutluyum. Daha önce de belirttiğim gibi bu bizim rüyâmızdı, bir parti okulumuz olsun; orada gençlere, çocuklara yoğun bir eğitim verelim... -Hocam bir saniyenizi alabilir miyim? -Elbette, buyur çocuğum! -Hocam çocuğum çocuğum deyip duruyorsunuz ama bizler kocaman adamlarız. İçimizde

Adamcağız sabahleyin kalktı, lavaboya gidip elini yüzünü yıkadı, dişlerini fırçaladı; "Traş makinesini icad eden adam acaba cennete gider mi?" diye derin derin düşünüp felsefî ve fıkhî mütalâalar geliştirirek traşını oldu. Mutfağa geçip çaydanlığın altını yaktı, akşamdan kalan çayın posasını dökmek için lavabo süzgecini arayıp bulamayınca kalakaldı, canı sıkıldı.