Pazar Keyfi

-Arkadaşlar, yayın toplantısını açıyorum fakat ahalinin yarıdan fazlası ortada yok. Saat neredeyse 10.30 oldu. Nerede bu insanlar? -Bugün Ramazan’ın üçüncü günü; ondan olabilir sayın genel yayın müdürüm! -Sahi yahu; gündem öyle yoğun ki unutuvermişiz mübarek Ramazan’ı. Ramazan sayfası yapıyoruz değil mi bu yıl da? Bu sene medyatik

Size bugün bir “örgüt” hikâyesi anlatayım mı?-...!-İyi öyleyse, şimdi etrafıma oturun ve ses çıkarmadan dinleyin... 12 Eylül sonrasına dair bu hikâye. Aslında hikâye filan değil, düpedüz gerçek. Hani bazı filmlerin başına bir yazı koyarlar: “Filmde anlatılan olaylar gerçek değildir. Yer ve isim benzerlikleri olursa tamamen tesadüften ibarettir” diye.

Bir sahafın dükkân önüne koyduğu ucuz kitap sergisinde, az kullanıldığı her haliyle anlaşılan bir anayasa kitapçığı buldum. Biraz göz atınca temel haklarla ilgili bazı maddelerin altına, kitabın sahibi tarafından el yazısıyla bazı notlar düşüldüğünü farkettim; dikkatimi çekti. Yazısını tanımam ama tükenmez kalemle yazılmış notlar bana hayli tanıdık geldi. Bakalım size

Hava güzeldi. Asık suratlı hava raporlarına rağmen güneş gülümsüyordu. Bahçedeki manolya ağacı, balkondaki ortanca, saksıdaki küpe çiçeği neşe ve saadetle güneşleniyorlardı. “Vatan hainliği için ideal bir gün” diye mırıldandım. Yarım bardak ılık suyla tansiyon hapımı yuvarlayarak hazır elimi yüzümü yıkamışken, “bari abdestimden emin olayım” diye bir de abdest alıverdim. Filozofun

Dişleriniz kötü görünüyorsa yaptırmaya ama saç ektirmek veya boyatmak gibi kolay anlaşılır fizik değişikliklerine gitmemeye, cenaze ve düğünlerde mutlaka görünmeye, yöreyle ilgili istatistikleri ezberlemeye itina göstermeniz gerekiyor. Rekabet hissimin zayıflığından mıdır nedir, genç yaşlarımdan beri siyasetin “seçilmek” faslında hiç hayalim olmadı. “Seçmek” kısmında da, gençliğimin ilk ve “son” dönemleri hariç

Üsküdar İskelesi’nin sırtlarındaki Halide Edib Adıvar Lisesi, bugünlerde benzeri pek çok okul gibi tamamen yıkılarak yeniden yapıldı ve açılmak üzere. Onu, okullara adı verilen Türk büyüklerinden biri zannedenler yanılmış olurlar. Halide Edib Hanım, Cumhuriyet tarihimizin en kayda değer şahsiyetlerinden biri olmakla kalmaz; aynı zamanda Milli Mücadele’nin en öne

Sevgili okuyucular, sizlere on puan değerinde bir genel kültür sorusu yöneltiyorum...-“Neue Haas Grotesk” ile “Helvetica” arasında ne fark vardır?Bilemediniz değil mi? Lüzumsuz şeylere onca merakıma rağmen doğrusu şu dakikaya kadar ben de ayırt edemezdim. Her ikisinin de birer font ismi olduğunu biliyorum ama bu iki harf karakteri

-Aloo Cemil abi, müsait miydin?-Müsaitim Aliciğim, buyur, merhaba.-Merhaba Cemil abi, nasılsın iyi misin, bir hatırını sorayım demiştim de. -İyiyim be Aliciğim, nasıl olalım; Allah’a hamd olsun, iyi olmayacak neyimiz var? Ortalığın hali muazzam; çarşı-pazar ucuzluktan coşmuş, yıkılıyor. Bütün vatandaşlar olarak evelallah hükümetimizin, devletimizin sayesinde arslanlar gibi, paşalar

İşte nihayet, sayın Başbakan’a hak verebileceğim, hatta alkışlayabileceğim bir cümlesine tesadüf etmiş olmanın hazzı içindeyim. Biliyordum, tahmin ediyordum, “Bu kadar da olamaz; mutlaka kalbinin, ruhunun, gönlünün ve vicdanının bir köşesinde henüz sönmemiş bir hakperestlik közü vardır” diyordum. “Evet, bugünlerde çok telâş içinde, yükü ağır; nice yıllardan beri hiç beklemediği,

-Aloo, sen misin Hakkı? Kimsiin? Oğlum, Hakkı’yı bağla bana Hakkı’yı (Ne biçim telefon bağlıyorsunuz be, asistanı çıkıyor, kimlerle muhatap ediyorsunuz beni!), kimle mi görüşüyorsun; sana ne evladım, sen bana Hakkı’yı ver, beni oralara getirtme şimdi. Sesimden de mi anlamadın, bak anlatayım, “Beraber yürüdüüük, biz bu yollardaaa” Ha,

Efendiim, biz buraya niçin geldik; pek hayırlı pek güzel bir beraberliğin ilk adımını atmak için geldik elbette. Malumunuzdur gençler aralarında konuşmuşlar, anlaşmışlar; bize de hayırlı olsun demek düşüyor tabiatıyla. Yalnız hazır bunca topluluğu bir arada yakalamışken devletin içine çöreklenmiş paralel yapılardan, sinsi çetelerden ve habis örgütten bir miktar bahsetmek isterim.

-Hoşgeldin Vasfi, maydanoz almayı unutmadın değil mi? -Almaz mıyım sultânım, aldım, tereotu da aldım belki lâzım olur diyerek! -Bak Vasfi, yine aynı şeyi yapıyorsun; sana bir şey söylendiği zaman durumdan vazife çıkarmaya kalkışma lütfen. Emr-i mütalaa derler bu yaptığına. Maydanoz dediysem maydanoz alacaksın, anladın mı? -Tamam Huriye, kızma. Tereotunu ben