715 yazı
Milliyetçilik konusunda şimdiye kadar yazılan akademik kitaplar ve tezler bir kütüphane oluşturur; siz bunlara bir de tercüme kitapları ekleyiniz. Bu yayın bolluğu, aslında hayra alamet sayılmaz; milliyetçilik, sosyal bilimlerin en muğlak kavramlarından biri. Muğlaklığın başlıca sebebi şudur: Milliyetçilik diye adlandırdığımız olgu, endüstriyalizmin yan ürünü olarak Batılı toplumların bünyesinde ortaya çıktı.
Hayvan dostu sayılmam; evimizde evcil hayvan olmadı hiç. Henüz dört yaşlarında iken kucağıma zorla tutuşturulan köpek yavrusunun uyandırdığı korku yüzünden yıllarca kekemelikle mücadele etmiş olmamın bu olguda hissesi var mı bilmiyorum. Sonraki yıllarda kanarya, süs balığı gibi iki teşebbüsümüz kötü sonuçlanınca evde hayvan besleme işinin bize göre olmadığını fark ettik.
Hepimiz, biraz da hayretle önemli bir şeyin farkına varıyoruz: PKK’nın şiddet politikası üzerinden yürütülen Kürt meselesi, otuz sene içinde bir Türkiye rutini hâline gelmiş, kanıksamışız. Devlet, sanki bu süreç ebediyen devam edecek gibi politikalar geliştirmiş (Bir işe yaramadığını sonradan anlasak bile!), PKK taraftarları da, günün birinde şiddetin sona ereceğini
Tek parti döneminin herhangi bir yılını düşünelim; o yılın yöneticilerine, bürokrasisine ve kamuoyuna, bugün karşı karşıya bulunduğumuz siyasi şartlar inanılmaz ve kabul edilemez görünecektir. Ne var ki bugünlerde “Cumhuriyet” kavramı, nedense hep tek kuruluş yıllarında ve tek parti döneminde algılanan mânâsıyla kabul görüyor. Cumhuriyet’i kuranlar elbette toplumsal çerçevede değişim
CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun Ergenekon yargılamaları hakkındaki tutumu çok dikkat çekici. Kılıçdaroğlu, yargı sürecinin selâmeti üzerinde tesir yapacağını bile bile mahkemeye açık eleştiriler yöneltiyor, hatta ironik göndermelerde bulunmaktan çekinmiyor. Şu sözleri, herhangi bir vatandaş söylese kanun nazarında başı ağrır, en azından ana muhalefetin en yetkili sözcüsü sıfatıyla güvenilirliğine
Alışveriş merkezlerinde çoluk çocuğa plastik bardakla bedava içki dağıtan bir işyerinin haberi önemliydi. Bizim gibi düşünenlerin, “Bu ne rezalet” diyerek köpürdüğü bu hâdise, farklı bir hayat tarzını benimseyenlerin cenahında fazla gürültü koparmadı. Olsa olsa, “Bunda büyütecek bir şey yok ama çocukları erken yaşta alkolle tanıştırmak da hoş bir şey değil
70’li yıllarda kaptırıp gittiğimiz ortak psikoloji şuydu: “Devlet çatır çatır yıkılırken seyirci mi kalacağız; Türklüğün ve Müslümanlığın son kalesi, din ve devlet düşmanlarının elinde kahroluyor; yetiş ey memleket evlâdı!” “Kimdir bu memleket evlâtları?” diye sağa sola bakınmanın gereği yoktu; memleket evlâdı biz oluyorduk. Devlet sanki mapusane damlarına düşmüş mâsum
Turgut Özal’ın naaşı üzerinde yapılan tahlillerin nasıl bir sonuç verdiği hakkında hâlâ aydınlanmış sayılmayız. Kabir 3 Ekim’de açıldı ve üzerinden 3 ay geçti. Bu süre zarfında Özal’ın zehirlendiği yolunda gazetelere iki defa bilgi sızdırıldı ve doğrulanmayan bilgiler üzerine bir hayli dedikodu yayıldı. Geçen hafta yapılan açıklamada zehir
Seçim sonuçları, Türkiye’nin kanaat öbeklerini ve aralarındaki fay hatlarını da üç aşağı beş yukarı gösteriyor. Ana kitle muhafazakâr, dinî değerlere saygılı ve iktisadî büyümenin herhangi bir sebeple kesintiye uğramasını istemeyen, gelişmeci bir yapı gösteriyor ve Meclis’te iki partiyle temsil ediliyor. İkinci sırada kendini laik, ulusalcı, Atatürkçü diye tanıtan
İletişim araçlarının on yıl öncesine göre bile olağanüstü denilebilecek ölçüde artmış olması, “Haberdar olmak” fiili bakımından aynı ölçüde bir genişleme sağlamadı; aksine çok kanaldan haber akışına mâruz kalmakla, habersiz kalmak arasında çok ince bir fark var. Buna bir de sun’i gündemler icadıyla kamuoyunun dikkatini başka yönlere sevk edilmek imkânını
6 ay kadar önce sezaryen konusu tartışma gündemine girdiğinde de böyle olmuştu, Çamlıca’ya cami meselesinde de… Şimdi idamı tartışıyoruz. Daha doğrusu Başbakan, sahip olduğu yürütme gücünün imkânlarını ve şahsî karizmasını kullanarak göz göre göre gündem değiştirme operasyonları yapıyor. İdam gibi sevimsiz bir konu başlığının gündelik siyasette telaffuzunda hikmet ve
Milliyetçi Hareket Partisi (MHP), kurultayını tamamladı; Devlet Bahçeli yeniden genel başkanlığa seçilirken zorlanmadı ama eski kurultaylardaki yüksek desteği de bulamadı; bunun ne anlama geldiği ile ilgili değilim, benim dikkatimi çeken konu, ‘Türk milliyetçiliği’ fikrini savunan bir kitle partisi olarak MHP’nin siyasi hayatımızdaki yeridir. MHP, kuruluş yıllarında kendini doktriner bir