715 yazı
Baba balık, etrafına topladığı yavrularına hayat dersi veriyor, kendilerini tehlikelerden nasıl koruyacaklarını anlatıyormuş: “Yavrularım, parlak renkli çengelli iğneye takılan küçük yem parçalarına aldanmayın; buna olta derler, insanların kurduğu tuzaktır. Bunun muhtelif şekilleri vardır. Birincisi...” derken yukarıdan aşağı geniş bir ağ hışımla inivermiş üstlerine. Çocuklar, “Bu nedir baba?” demişler, “Bize bundan
Bayramın son günlerinde siz bu yazıyı okuduğunuzda muhtemelen tezkere Meclis’ten geçmiş ve TC Devleti, hükümet eliyle güney sınırlarımızda muhtemel bir çatışmaya girmek için yetkilendirilmiş olacak. Demokratik veya antidemokratik tarzda yönetilmiş olmak fark etmiyor. Savaş ihtimâli karşısında hemen ‘Savaş ideolojisi’ dediğimiz şey harekete geçiyor ve o ülkenin en aklı başında
Aşağıdaki haber metnini biraz dikkatle okumanızı rica ediyorum, zira metinde küçük bir hile var; bakalım bulabilecek misiniz? “Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, BM Genel Kurulu için bulunduğu New York’ta gazetecilere yaptığı açıklamada, ABD ve bazı Arap ülkelerinin Suriye’deki IŞİD hedeflerine yönelik operasyonunu değerlendirdi. ‘Üzerimize düşen görev neyse yapacağız’ ifadesini kullanan
Dış politika ve ekonomi gündemi yüzünden yönetim direksiyonu giderek ağırlaşan Türkiye’nin hâlâ bir şansı var: Yeni hükümete yeni bir şans vermek. Kamuoyu, -hükümeti desteklesin veya muhalif dursun- bu krediyi açmaya hazır durumda; bu başlangıca hazır olmadığı sezilen tek kişi, yeni Cumhurbaşkanı. İktidar ve yönetim süreçlerinde bir başkalaşma, bir kesinti
AKP İktidarı devletin genleriyle oynuyor. Kendisinden sonra “devr-i sâbık” denilebilecek uğursuz bir dönemin toprağını hazırlıyor. Son derece yanlış. Eğer varsa paralelle mücadele adı altında devletin ve bütün bürokrasinin keyfî bir parti kontrolüne terk edilmesi, tarifi zor tahribatlara yol açabilir. Daha şimdiden yapılan hukuksuzluklar, paralelle mücadele kılıfına sığmayacak derecede abartıldı ve
Faşizm’in ırkçılık vurgusu çok güçlüdür; bir topluluğun diğerine doktriner üstünlüğü Faşizm’in olmazsa olmazlarından biri; ne var ki, günün herhangi bir ânında ırkçı davranmak için Faşizm’i benimsemeye gerek bulunmuyor. Gelişen olayların temposu içinde, -daha önce hiç aklımızdan geçmediği hâlde- kendimizi ırkçı bir önyargıyı şiddetle savunuyor bulabiliriz. Bazı güney
Şu an itibariyle anayasaya göre tam olarak hangi sıfatı haiz olduğunu bilmediğimiz fakat her iki kimliği de şahsında birleştirmeye pek istekli birisi tarafından yönetiliyoruz. Yazılı mevzuat bu garip duruma açıklık getirmeye yeterli değil. Kanunun tartışılmaz şekilde açıkladığı konularda bile Sayın Erdoğan, kendi kanaatlerine göre davranmak suretiyle bir fiilî durum meydana
En güneydeki Yayladağı kapısından Şemdinli’ye kadar, Suriye ve Irak sınırımız ateşte unutulmuş bir tencereyi andırıyor. Suriye’de kısmen dâhil olduğumuz kanlı bir iç savaş yaşanırken Irak tarihinin en karmaşık günlerini geçirmekte. İki ülkeyle diplomatik ilişkilerimiz büyük sıkıntı içinde ve ne yazık ki her iki ülkenin de içişlerine fiilen karışmış
Basit bir Google taraması yaparak son 6 ay içinde Bank Asya ile ilgili haberlerin başlıklarını liste hâline getirseniz ve bu listedeki Bank Asya kelimesini, şu anda faaliyette bulunan herhangi bir özel banka adıyla yer değiştirseniz, gariplik daha iyi fark edilecek. Bunlardan en belirgin olan cümleyi ülkenin başbakanı sarf etti ve
Geçen haftanın modası, tarafsız gibi görünmeye özellikle dikkat eden bazı kalemlerin şu yoldaki yönlendirmeleriydi: -Adliye önünde toplanan topluluğun, gözaltındaki polislere destek vermesi, Hizmet Hareketi’nin paralel yapıyla bağlantısını itiraf etmesi gibi bir şey oldu. Anlıyoruz ki bunlar gerçekten de devlet içinde örgütlenmişler!.. İlk bakışta sanki doğruymuş gibi görünen bu mantık
Türk halkı, Başbakan Erdoğan’ı rejimin hürleşmesi ve demokratikleşmesi için yol açıcı bir aktör olarak gördüğü için önemsedi ve sevdi. Bürokratik alışkanlıkların tozunu silkelediği, askerî vesayete karşı toplumdan yana tavır aldığı için destekledi. Aynı Erdoğan son dört yılda tanınmaz derecede değişti; otoriterleşti, tek adamcılığa meyletti ve demokratik denetimden nefret ettiğini
Yanlış dış politika, Türkiye’nin Suriye sınırındaki paylaşılamayan bölge Kobani’de görünür hale geldi. Kobani bir süre önce, Suriye’deki iç çatışmadan yararlanan PKK paralelindeki PYD güçlerinin hakimiyet ilan etmesiyle dikkati çekmiş ve burada, yani Rojava’da otonom bir Kürt kantonu kurulduğu ilan edilmişti. Türkiye bu oldu-bittiyi hoşnutlukla karşılamadı; çünkü