715 yazı
Ülkemiz, tarihinin en ağır dış politika krizinin tam ortasında. Suriye sınırımızda süper güçler ağır silahlı askeri birlikleriyle mevzilenmiş durumda. Milyonlarca basiret sahibi insan her gün bir çılgınlık eseriyle Türkiye’nin sıcak savaşa bulaşmaması için dua ediyor. Güneydoğu il ve ilçelerindeki olağanüstü durum ortada. Böyle ağır şartlar altında bile kamuoyu Cumhurbaşkanı’
Kürt meselesinin yeniden terör kavramı ve kapsamı içine alınması, ülkeye her mânâda kan ve mesafe kaybettiriyor. 1925’te Şeyh Sait İsyanı, Ankara tarafından aynı yaklaşımla karşılanmıştı. Yunan Harbi’nden yorgun ama özgüveni tazelenmiş bir psikolojiyle çıkan Ankara, meseleyi ‘askerî’ kapsama soktu. Kürtlerin, İngiliz politik desteğiyle isyana kalkıştıklarını kabul ederek bölgeye
Abdullah Gül ve ondan önceki cumhurbaşkanları da bu tür ziyaretçiler kabul ederlerdi ve kimsenin dikkatini çekmezdi. Sayın Erdoğan seçildikten sonraki ziyaretler, alışıldık çerçevesinden çıkarılarak doğrudan Türkiye’nin siyasetini biçimlendiren bir özellik kazanıyor. Beştepe’de Cumhurbaşkanlığı ‘külli-yesi’ni ziyaret etmek, artık bir fikir alışverişi, bir nevi istişare veya nezaket muhtevasından çıkarak
Halk arasında, “Üzerimde bir uğursuzluk var; işim rast gitmiyor, neye el atsam kuruyor. Ağustosta suya girsem balta kesmez buz oluyor” şeklinde ifade edilen hâl vardır. Şimdi aynı psikolojinin veya bâtıl itikadın Türkiye’yi yönetenleri etkilemeye başladığını düşünüyorum. Nelerin yolunda gitmediğini sıralamaya gerek yok; ekonomiden iç barışa, diplomasiden hudut güvenliğine, eğitimden
Kur’an-ı Kerim bize bir devlet veya hükümet modeli va’zetmiyor. Hz. Peygamber’in de bu hususta bir model telkininde bulunmadığı açıktır. O’nu takip eden dört râşid halifenin seçiminde ve daha sonraki uygulamalarda farklı çözümler arandığını biliyoruz. Fakihler Kur’an ve Sünnetin rûhunu yorumlayarak devletin can, mal, nesil, akıl
Konya’da bir ‘millî maç’ oynandı. Maç, Ankara katliamının akşamına tesadüf ettiği için -gayet haklı ve doğru gerekçelerle- federasyon maçtan önce stadyumda bir dakikalık saygı duruşu yapılmasına karar verdi. ‘Saygı duruşu’ esnasında tribünler karıştı ve Türkiye’de toplumun ne kadar tehlikeli ve şiddet yüklü bir fay kırığı üzerinde çatırdamaya başladığını
MHP’nin çözüm sürecinde tutarlı olduğu tek nokta, tâ başından beri ‘çözümün çözülme olduğu’ iddiasıydı. Bu iddia tutarsızdı, siyasi bir derinlikten uzaktı ve Türkiye’nin sosyolojik fotoğrafına aykırı bir tespitti. MHP, sürecin ilk günlerinden beri AKP’yi çözüm ve müzakereye destek vermesi yüzünden sert şekilde itham etti ve köşeye sıkıştırmaya
Mesele daha öncesine kadar uzanıyor fakat Cumhuriyet idaresinin Kürt itirazlarını silah zoruyla sindirip itaat ettirme politikası 1924’ten beri aralıksız devam ediyor. İrili ufaklı 20’den fazla kere Kürtler, dertlerini silahla anlatmak yolunu seçtiler; devlet de her defasında bu kalkışmaları ‘isyan’ sayarak güvenlikçi mücadele yolunu seçti. 90 seneden beri silahlı
17-25 Aralık yolsuzluk tartışmalarıyla beraber, Türkiye’de İslamcılığın meşruiyeti tartışılmaya başladı. Bu hususta hâkim tez, Cumhuriyet’in kurulmasından bu yana üvey evlat muamelesi gören, itilip kakılan ve şüpheli etiketiyle yaftalanan İslami kesimin, AKP iktidarı ile birlikte devletin merkezine taşındığı için “Fena fi’d-devle” mahiyetine büründüğü idi. Yani İslamcılar ilk defa
Bugünün cumhurbaşkanı Sayın Erdoğan ile Hizmet Hareketi arasındaki anlaşmazlığın sulh yoluyla ortadan kaldırılabileceğini düşünenlerin iyi niyetini anlıyor ama iştirak edemiyorum. Hele Bank Asya’ya yönelen hasmâne politik tutumdan sonra hiç. Sebeplerimi sıralayayım: 1-Ortada çok belirgin bir asimetri var. Şu an itibariyle Sayın Erdoğan hükümeti, parti teşkilatını, bürokrasiyi, adalet ve emniyet
PKK’nın Kandil kolunu ve KCK’nin eşbaşkanlığını yöneten Cemil Bayık, geçen hafta, Avusturya’da yayımlanan der Standart gazetesine verdiği uzun mülakatta, asla yabana atılmaması gereken bir tez ileri sürdü ve çözüm süreci hususunda hükümetin herkesi kandırdığını, çözüm için niyet taşımadığını, bu yaklaşımın Türkiye’yi bir iç savaşa götürdüğünü iddia
7 Ekim günü zuhur eden şiddet gösterileri, Kobani’deki YPG güçlerine Türkiye’nin aktif yardıma yanaşmaması üzerine başladı. Gösteriler PKK çizgisindeki HDP’nin çağrısı üzerine alevlendi ve kırka yakın insan, sokak çatışmalarında hayatını kaybetti. PKK sözcüleri aceleyle çözüm sürecinin riske girdiğini ilan etti. Erdoğan, “IŞİD ve PKK terör örgütü benim