Seçimlerde dış politika konuşulmuyor; varsa yoksa asgari ücret müzâyedesi, iki maaş ikramiye türünden doğrudan halkın ‘kalbine’ hitab eden akçalı işler... Bu durum en çok iktidarın hoşuna gidiyor ve bu yüzden CHP’nin ‘Merkez Türkiye’ projesinin aslında çakma ve intihal olduğuna dair yeni bir polemik çıkarmak Davutoğlu’nu mest etti. Dış
Geçen cumartesi Türk savaş uçakları, Suriye sınırını ihlâl ettiği ileri sürülen bir helikopteri düşürmüştü. Böyle medyayı Allah kahretmesin; henüz vurulan helikopterin çıkarmasını jetimizin kokpit altına yapıştırmadan basın hemen müzevirliğe başladı; güya vurulan helikopter filan değil düpedüz insansız hava aracı (İHA) idi! Oysaki, savaş uçaklarımızın Suriye helikopterini füzeyle keklik gibi avlaması,
Kitapların arasında pembe kapaklı bir defter buldum; baktım, 2008 yılında Avusturya’ya yaptığım gezinin notları. ‘Bakayım neler saçmalamışım’ diye göz attım şöyle bir. Bir yere gelince içim sızladı: “21 Haziran 2008-Salzburg: Viyana’dan sonra derli toplu, hoş bir belde; nüfusu az. Avusturya’nın taşrası sayılırmış Salzburg. Vakit ikindiden sonra. Bir
O şarkılardan birini ne zaman, hangi vesileyle duysam zihnim beni hemen yarım asır öncesine, çocukluğumun neftî yeşil ve efiltili günlerine götürüyor. Şehrin en canlı, en kalabalık, en ‘asortik’ caddesinde bir öğle üstüdür, mevsimlerden illâ ki yaz, siz bilemediniz yazın güzle latifeleştiği sıcak günlerden biri. ‘Mecburiyet caddesi’ne aralıkla serpiştirilmiş sinemalar,
Bir eski bakanın Ankara civarındaki tatil evine hırsız girmiş; kapıya kamyonu dayayıp içerdekileri yükleyip götürmüşler. Sayın bakana geçmiş olsun diyerek bu olayın kriminal-politik analizine geçmek istiyorum vaktiniz varsa... Olay siyasi midir veya adi bir hırsızlık vakası mıdır bilemiyoruz fakat fazlaca önemi yok bu safhada. Ortada bir hırsızlık olgusu vardır ve
Günün birinde, otuzlu yıllarda olsa gerek, kuş uçmaz kervan geçmez köylerden birine valinin gideceği tutmuş. Ziyaretten sonra yaşlı bir köylü neler gördüğünü şöyle anlatmış, -Köye bir vali geldi; içinden bir adam çıktı! Haşmutlû bürokratik geleneğimizde otomobil, o günden beridir, ‘makam’ın itibar göstergesidir. Bürokratların vebalini almayalım, eli biraz bollaşınca evini,
Arab Ali Kapudan bir Osmanlı kalyonunun kaptanıydı. Muhtemelen Hac yolunun güvenliği için Akdeniz’de 1808’in güz aylarında Midilli açıklarında seyr ü sefer etmekteyken bir gün aa, o da ne... İngiliz donanmasına mensup bir gemi! Ali Kapudan, “Anamız bizi bugün için doğurdu; haydin levendlerim” diyerekten küffâra saldırdı. Neticede 400’e
Diyarbakır eski Emniyet Müdürü Recep Güven, geçen hafta Zaman Gazetesi’nden Doğan Ertuğrul’a verdiği etraflı röportajında, nâhak yere uğradığı adaletsizliklerden ötürü kendini ifade etmek imkânı buldu. Bu röportajda Sayın Güven’in sıkça kullandığı bir tâbir çok dikkatimi çekti ve üzerinde durmak gerektiğini düşündüm. Bu tabir “devlet terbiyesi”ydi. Emekliye
Bugün itibarıyla, “Yok artık, buna cesaret edemezler. Aksi takdirde yer yerinden oynar” denilebilecek hiçbir vahim ihtimâl kalmadı. Kamuoyu, şekerle avutulan genç irisi bir çocuk gibi olup bitene seyirci; onun adına haksızlığa dur demesi, isyan etmesi gereken mercîler, Hakk’ın değil güçlünün yanında durmaktan hiç de rahatsız görünmüyorlar. Hâllerinde bir iç
Bugün ciddiyetim üzerimde. Sizlere teknik ve tamamen hukuki bir konudan bahsetmek istiyorum. Ülkemizde ‘ciddi, teknik ve özellikle hukuki’ bir şey üzerinde konuşmanın pek o kadar anlam ve önemi kalmamış gibi görünüyorsa da bir denemekte fayda var. Bir ay sonra seçim var, önemli bir seçim yapılacak ve şimdi bu seçimi kimin
Sevgili Suriyeli kardeşlerim. Saraya hoş geldiniz. Geçenlerde bir danışman arkadaş, “Yav efendim, kimsenin geldiği gittiği yok; bari biz çağıralım” dediler. Şimdi böyle başladık programa; yarı nezaket, yarı metazori, insanlar geliyorlar tabiatiyle. İşçiler, muhtarlar, işadamları, öğrenciler, futbolcular filan. Gerçi konuşma fırsat vermiyorum ama beni dinlemeleri bile onlar için büyük bir şereftir
Ortaokul ve lise çağlarımda ticaret hayatını kenarından da olsa seyretmeye fırsat buldum. Bakkal dükkânında çıraklığı, yani getir-götür işlerini aşmayan bu ticari tecrübeden zihnimde pek de olumlu tortular kalmadığını görüyorum. Sadece bir tespit: Ticaret bir yapı meselesidir, şahsî yatkınlıktır, hatta bir nasip işidir diyeceğim geliyor. Bazı insanlar vardır, çoğumuzun diline pelesenk