Birileri sistematik bir düzenle zekâmıza hakaret ediyor, hafife alıyorsa ortada zekâmızla ilgili bir problem var demektir. “Şimdi birlik olma zamanıdır; nerden gelirse gelsin terörü hep birlikte kınayalım vs...” Başbakan, katliamdan saatler sonra TV'de insanlara böyle seslendi. İçişleri Bakanı yüzümüze baka baka, “Güvenlik zaafiyeti yoktur.” dedi; tam bu esnada
Gazeteyi karıştırırken bir kitap reklâmı gördüm: Kısa Dünya Tarihi! Muhteviyatını bilmiyorum. Yazarı konuya hangi açıdan bakmıştır fikrim yok. Bir anlığına ‘Kitabı ben yazmak zorunda kalsaydım neyi anlatırdım; hangi hadiselere önem verir, neleri seçerdim' fikri geçti kafamdan. Tarih deyince herkesin aklına büyük olaylar gelir; iz bırakmış, önemli tesirlere yol açmış
Ekran karartmasının gerekçesine bakalım: Ne kadar AKP yanlısı kişiler tarafından yönetilse de, Hukuk 1'den terk derecesinde hukuk nosyonu olan herkes bilir ki Digiturk bir ticarethanedir; kimse durup dururken müşterisini üzmeye, küstürmeye, hele hele abonelik iptalleri ve tazminat davalarına kadar uzayacak bir yola gönüllü atılmaz. Tahminim şöyle; önce Digi&
“Nasıl oldu da 7 Haziran seçimlerinden sonra terör birdenbire azıverdi?” sorusuna hükümetin verecek bir cevabı yok ve bu cevapsız soru, 1 Kasım seçimlerinin temel belirleyicisi olacak. Bu yalın sorunun olanca ağırlığı AKP'yi eziyor. Seçmenin hesabı çok berrak: Hükümetin yetki ve sorumluluk alanına giren işlerden hiçbirinde 7 Haziran'
Böyle belâlı, ağır provokasyon kokan günlerde insanın ilk tepkisi, “Fotoşop numarası olmasın sakın?” oluyor: Önceki gece Şırnak'ta çekildiği öne sürülen bir fotoğraftan bahsediyorum. Kırmızı tişörtlü bir insanın boynundan zırhlı araca bağlı sürüklendiği görülüyor fotoğrafta. İşin mahiyetini öğrenmek için sosyal medyaya göz atacak oldum, inanın midem kalktı. Fotoğrafın manipülatif,
“Yerli”, coğrafi bütünlükte tarih şuuruna sahip bir insandır; dâvâsı parçaya değil, bütüne dairdir, o bütünün tarihi zaman içindeki devamlılığını ve yaşama enerjisini temessül etmiştir; “yabancı”ya karşı iptidai bir korunma refleksi ile kendi kabuğu içine büzülmek yerine onu tanımaya, anlamaya ve bu yolla onu bir mânâda fethetmeğe (yani açmaya) alışkındır.
Fıkrayı bilenler, “Hoca bize yine bayat fıkra çakmaya kalkışıyor” diye ta'netmesinler. Evet, fıkra bayat lakin duruma tıpatıp uyuyor ve bazı fıkralar vardır ki ibret almayanlar için kendini tekrar edip durur. Temel'le Dursun sinemaya gitmişler. Filmde kameralar, bir at yarışı sahnesi için hipodromu gösteriyor. Az sonra yarış
Zaman ve Meydan başta olmak üzere dün pek çok gazetede aynı haberin fotoğrafı vardı: Aspendos'taki antik tiyatro restore edilirken seyircilerin oturduğu basamaklar ‘mutfak mermeri' ile döşenmişti. Basınımızda istihdam edilen ‘sanat tarihi uzmanları', olaya hemen teşhis koyarak ‘orijinal gri taş' yerine beyaz mutfak mermeri kullanıldığında ittifak
MHP’nin çözüm sürecinde tutarlı olduğu tek nokta, tâ başından beri ‘çözümün çözülme olduğu’ iddiasıydı. Bu iddia tutarsızdı, siyasi bir derinlikten uzaktı ve Türkiye’nin sosyolojik fotoğrafına aykırı bir tespitti. MHP, sürecin ilk günlerinden beri AKP’yi çözüm ve müzakereye destek vermesi yüzünden sert şekilde itham etti ve köşeye sıkıştırmaya
Devlet içindeki yeri itibariyle başı-sonu belli olmayan, kılık değiştirebilen, ele-avuca sığmayan, devlete hizmet etmek yerine başka odaklara sadakati daha önde tutan bir fitne-fücur çetesinin varlığına iman etmenin ‘orta karar okuryazar'lara nasıl büyük bir kafa konforu verdiğini fark edebiliyorum. ‘Komünizm tehlikesi' de, ellili yıllardan beri aynı kafa rahatlığını
Meral Akşener'i şahsen tanımam; herkes gibi uzaktan izlediğim, hakkında zaman zaman ‘cesur bir kadın' diye düşündüğüm bir hanımefendidir; dolayısıyla söyleyeceklerim onun şahsına yönelmiş sayılmamalı. Akşener, 1996 yılından bu yana milletvekili. Sadece 2003-2007 arasını kapsayan 22. Dönem'de Parlamento dışında kalan Akşener, 5 dönem vekillikten sonra partisi
Medeniyet kelimesini şeddeleyerek, yani ‘medeniyyet' şeklinde vurguladığım zaman bilmelisiniz ki kavramın aslını değil, parodi haline gelmiş, sulanmış, içi boş ve kof, câhilâne bir tezcanlılık ve iddia ile bir ‘medeniyyet' kurabileceklerini veya var olan bir medeniyyeti ihyâ edebileceklerini zannedenlere kastetmekteyim. Medeniyet kim siz kim kardeş; yiyin yoğurdunuzu oturun köşenizde.