Balkon konuşmalarını sahici bir söz, halka verilmiş sağlam bir senet kabul edersek seçim sonuçlarının ortaya koyduğu tablodan endişelenmek için sebep kalmıyor demektir. Başbakan çok net konuştu, güzel şeyler söyledi, -Demokrasiden, adaletten, şefkatten, hukuktan bir adım geriye gidilmeyecektir. 78 milyon vatandaşımızın hukuku mutlak suretle korunacaktır, dedi. ‘Husumet, nefret ve şiddet dili
-Koalisyondan nefret ederim. Öyle ki koalisyon olmasın da ne olursa olsun. Uzlaşma kültürü filan da hiç umurumda değil... -Benim liderim ve partim güçlü olmalı; gücünü kimseyle bölüşmemeli. Vurduğu yeri göçürtmeli, çöktüğü yerde ise artık ot bitmemeli. -Hukuk devleti, güçler ayrılığı, yürütme üzerinde parlamento denetimi, ifade hürriyeti vesaire gibi şeyler bir
İşporta tezgâhından alışveriş edilmemesi konusunda kulağım epeyce dolgun olmasına rağmen nerede bir işportacı görsem, ‘Acaba mükemmel bir kelepiri kaçırıyor olabilir miyim?' endişesiyle göz atmadan duramam. Bu belki de ruhumun derinliklerinde bir yerde saklı duran sıradan adamlığın, daha açık ifadeyle fırsat düşkünlüğünün tezahürüdür olsa olsa... Yolu kısaltmak maksadıyla girdiğim ara
-Senin adın ne? Sen çık dışarı... Çık dışarı, çık dışarı! İş akdin feshedildi! Bu mu senin namusun terbiyesiz herif? Alın bunu!.. Mahkeme bir karar vermiş sen buna “kayyumla gasp” diyorsun. Bir kere hukuksuzluk yapıyorsun. Bu düşüncede olan arkadaşımız varsa, hiç münakaşaya girmeden söylesin bize, oturalım konuşalım. Var mı bu düşüncede
Konya’da bir ‘millî maç’ oynandı. Maç, Ankara katliamının akşamına tesadüf ettiği için -gayet haklı ve doğru gerekçelerle- federasyon maçtan önce stadyumda bir dakikalık saygı duruşu yapılmasına karar verdi. ‘Saygı duruşu’ esnasında tribünler karıştı ve Türkiye’de toplumun ne kadar tehlikeli ve şiddet yüklü bir fay kırığı üzerinde çatırdamaya başladığını
Vallahi doğrusunu isterseniz biz alıştık şekerim: Zap yaparken TRT'ye tesadüf etmeyelim bir kere; vergilerimizle beslediğimiz TRT'nin her ekranında, müzik kanalında bile boy boy hükümet meddahlığı, iktidar güzellemeleri. ‘Beyefendi'lerin karşısında huşû ile dizilmiş sebilhane bardaklarını andıran yandaş hanımlar beyler, ‘Beyefendi güzel bir vole çaksın'
Millet kelimesinin bugünkü anlamıyla Anadolu Türkçesinde yaygın şekilde kullanılmaya başlaması kadim değildir, yenidir. Milliyetçilik kavramı da bize ait değil; XX. yüzyılın ilk çeyreğinde Batı'dan tercüme edildi çünkü daha önce bünyemiz bu kelimeyi kullanmayı gerektiren bir ihtiyaç içinde değildi. Bugün kullanılan mânâsıyla milliyetçilik bizde 1911'deki Balkan mağlubiyetinden
Sayın Başbakan Davutoğlu'nun Van'da yaptığı fikir açıcı konuşmasında ‘beyaz Toros' olgusunu hatırlatarak altını çizmesi ve ‘Bize oy vermezseniz buralarda beyaz Toroslar fink atar.' diye söylenmesinin yanlış anlaşıldığı kanaatindeyim. Bir kere bir ülkenin başbakanı, zannedildiği gibi ‘haybeden' konuşmaz. Sözünün bir mecazı, derûnî anlam katmanları
“Aman kamplaşmayalım, bunun sonu iyi değil” dedikçe halkımızın bir kısmı, sadece lugâtten bildiği bölünmek, kamplara ayrılmak fiilinin hakikatini göremiyor, o yüzden basit bir örnekle izaha çalışalım. Bir seçmen, bir siyasi partiyi demokratik terbiye ve anayasal çerçeve içinde kalarak nasıl cezalandırabilir; elbette desteğini ve oyunu ondan esirgeyerek. Peki, teorik olarak, yani
Sual: Yakın bir zamana değin Ulemâ-yı İslâm'dan addolunan Zeyd nâm kişi, esasen kendisinden ümmet-i İslâm'ın, ‘Hangi fırkaya rey vermeli' deyû sual etmediği halde muhtemelen şahsî gayret-i siyaset saikiyle ve ol fırkaya fart-ı muhabbeti sebebiyle, ‘Fülân fırkaya rey vermeniz caiz ve mücerrebdir' diye durduk yere
-Üstadım, çok heyecanlıyım. Milli hislerim galeyan halinde. Yerli otomobilimiz 5 sene sonra duble yollarımızda gelin gibi süzülecek... -Ne kadar gururlansan azdır Çekirge; gayrı bizi kimse tutamaz. Şu otomobili önce biz icat etseydik daha iyi olacaktı ama... -Aslında öyleymiş hocam: Sanayi bakanımız demiş ki; “Yerli otomobil projesi Osmanlı Dönemine kadar dayanıyor;
Bir yerde okudum da güldüm: Seçmen, oy kullanmak için partileri değerlendirirken seçim bildirgelerini dikkate alıyormuş! Herhalde “Kim ne veriyor?” merakının eseridir. Aylardan beri, “Seçimlerde dış politika hiç gündeme gelmiyor; Türk halkı sadece maaş iyileştirmeleri ve ‘istikrar' vaadi ile meşgul ediliyor” diye tekrarlayıp duruyorum. Dış politikayı seçim gündeminden kaçırmak ne