Yanlış anlamaya meyilli olanlara açık çek: Mevlânâ'yı anma töreni için siyasetçilerin, devlet adamlarının her sene 17 Aralık'ta yeldire yeldire Konya'ya koşuşturmalarını tuhaf ve mânâsız buluyorum; kezâ her ağustosta aynı takımın Hacı Bektaş-ı Velî törenlerinde isbât-ı vücud etmeleri de abestir. Mevlevî gitsin elbette, Bektaşî-Alevî elbette
Birbirine geçmiş gibi görünen iki olayı, basitleştirip ayırmadan olup biteni anlamak zorlaşıyor. Bunlardan ilki hükümet işleridir. Hükümet, kendi yandaşlarına göre istikrarlı ve başarılı, muhaliflere göre hatalarla dolu bir yönetim gösteriyor. İkinci olay ise 17-25 vakasından sonra hükümetin Hizmet Hareketi'ne yönelik kavga başlatması ve halen süren imha operasyonudur. Bu
İslâmcı arkadaşlar bir aralar, “İnsan hakları mı; İslâm'da kralı var fakat kadrini bilmemişiz; bakınız orada işte” derler, Batı'nın insanlığa hayırhah bir değer ve kavram üretemeyeceğini savunurlardı. Yani bir bakıma biz, çok eskilerde yaşadığımız bir hayâtın güzelliklerini Batı vitrininde görünce ne oldum delisine dönmemeli, küçüklük kompleksine kapılmamalıydık.
Büyümek demek, biraz da masal sıcaklığından kopuş mânâsına gelir. Masal sıcaklığı?.. Masal sıcaklığı, sağlam, anlaşılır, basit ve sonu illâ ki güzel biten her filmden, her romandan, her hikâyeden beklediğimiz ve sonunda aldığımız şeydir. Yeşilçam sinemasının siyah-beyaz kordelâlarında yarım asır sonra hâlâ bulabildiğimiz bir eskimeyen lezzettir. Her iyi yazı, her düzgün
Başka birisi değil de, diyelim ki meselâ Bülent Keneş yazmış olsaydı şu satırları; veya bir seneden beri neyle suçlandığından bile haberdar olamayan Hidayet Karaca aynı cümleleri günlük defterine karalamış olsaydı... Ahmet Altan, Mehmet Baransu veya Can Dündar veya içinde yaşadığımız saçmasapan ruh ve fikir ikliminde ayakta durmaya çalışırken yüreğine tortulanan
Diyarbakır'ın Kulp kazasına bağlı Karaağaç köyünde, müftülüğe, yani Diyanet'e ait Kur'an kursunda on gün önce yangın çıktı. Aynı odada yatan 12 çocuktan 6'sı öldü. Yangına gece boyunca açık bırakılan elektrik sobasını besleyen kablonun ısınarak halıyı tutuşturması sebep oldu. Yangından sonra iki Diyanet
\#Tarih dergisi kapandı. Türkiye'de dergiler, “Her nefis ölümü tadacaktır” âyetinin hikmetine en yakından örnek gösterilecek varlıklardandır. Edebiyat ve fikir dünyamızda ‘hâlâ yaşayan' dergi, 100 küsür yaşında bisiklete binen nineler gibi mûcizevî bir dikkat ve hayreti hak ediyor. Dergi dediğin birkaç kafadar ve üç-beş kuruş sermaye ile kolayca
Her güzelliğe bir sahip iliştirmek, nesebini aramak huyundan vazgeçmemiz lâzım; bazı güzellikler anonimdir veya tek unsura ircâ edilemeyecek derecede fazla miktarda katkıyla ortaya gelmişlerdir. Güzellikten ne anladığımızı sorgulamamız lazım bu noktada. Süsten, bezemeden, her ayrıntıyı nakışlamaktan, mübalağalı zenginlik gösterilerinden bahsetmiyoruz elbette; ekmek yerine pasta yenilmesini de kasdediyor değiliz fakat yanında
Birkaç gün önce posta kutuma bir e-mektup düştü: Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı, Suriyeli Türkmenlere yardım kampanyası açmış. Öyle muhtevâsı şüpheli olanlardan filan değil; giyim, gıda, ilâç türünden insânî yardım. Yurt çapındaki her ocak, elinden geldiği kadarıyla yardım malzemesi topluyor ve toplanan insani yardım malzemeleri TIR'lar aracılığıyla
Avrupa Birliği'ne dahil ülkelerin saygıdeğer basın mensupları. Bugün Türkiye'nin AB süreci için tarihi bir gün. Özellikle vurgulamak isterim ki, karşınızda yüzde 49,9 oy almış bir partinin başbakanı olarak bulunuyorum. Dün TBMM'deydim, büyük bir gururla söylüyorum, çevremizdeki bütün olaylara rağmen Türkiye'de çok
Üzerinize alınmayın; size değil beş ayda fikrini değiştirip “İki topuğu üzerinde gerisin geri dönen” bir topluluğa sesleniyorum ki takriben beş milyon seçmene tekabül ediyor; daha doğrusu 4 milyon 8 yüz küsur bin. Söz konusu insan olunca rakam teferruattır ve gerektiğinde bu vecizenin tersi de geçerlidir, yani söz konusu rakam ise
Geçen hafta yayınladığım, ‘Dünyanın en güzel köyü' başlıklı yazı güzel yankılamalara vesile oldu. Yaşadığımız ağır siyasî baskılar altında bu köşeyi okuyan insanların, doğrudan estetik meseleyle ilgili bir soruya kendi ölçülerinde cevap vermeleri beni heyecanlandırdı. Cevapların mühimce bir kısmı, “Ama bizim köyümüz de hiç fena değil” meâlindeydi. Köylerinin fotoğraflarını gönderenler